ص 1146 ، س 20 :
كَلَّا إِنَّهُمْ عَنْ . . .
هيچگاه ! ايشان از خدا به دورند .
ص 1148 ، س 29 : من كان يعبد . . .
هركس محمد را پرستد محمد مرد ، هركس خدا را مىپرستد او زنده است و نمىميرد . چقدر فاصله است ميان دو بزرگداشت : يكى براى از دست دادن دوستى نالان است يكى از مرگ سيد دو جهان متأثر نمىشود .
ص 1149 ، س 18 :
يُطْعِمُونَ الطَّعامَ . . .
خوراكى را در راه دوستى با خدا مىخورانند .
ص 1150 ، س 28 : المخاطبون ادركوا . . .
مخاطبان آن را فهميدند زيرا كه به مقام امانت رسيده بودند .
ص 1152 ، س 2 : لا ايمان لمن . . .
كسى كه امانت ندارد ايمان ندارد .
ص 1152 ، س 24 : لا تسبوا . . .
به كسانى كه جز خدا را پرستند دشنام ندهيد مبادا به خدا دشنام گويند به دشمنى نادانى .
[ آيهء قرآن است - 108 / 6 - و صورت آن : فيسبوا الله عدوا به غير علم ] .
ص 1153 ، س 10 : ان اصدق ما . . .
درستترين شعر عرب آنست كه لبيد گفت :
هان ! هرچه جز خدا باطل است !
ص 1153 ، س 21 :
فَذلِكُمُ اللَّهُ . . .
اين خدا پروردگار حق شما است ، جز حق هرچه باشد گمراهى است .
ص 1154 ، س 19 : التغيير على . . .
تغيير در خلق است نه در حق .
ص 1155 ، س 25 : صُمٌّ بُكْمٌ . . .
كر ، لال ، كور . . . نمىانديشند ، نمىشنوند . . . ايشان چون جانوراناند .
بل پستتراند .
ص 1156 ، س 1 : فلما كان . . .
چون روند كار چنين بود ، اين گروه ( صوفيان ) واژههايى را در دانش -