ص 1130 ، س 22 : ما أَصابَكُمْ . . .
هر مصيبت كه به شما رسد ، دست آورد خود شما است .
ص 1130 ، س 24 :
أَ فَلا يَنْظُرُونَ . . .
نمىبينيد كه شتر چگونه ساخته شده است ؟
ص 1130 ، س 25 :
انْظُرُوا إِلى . . .
به ميوه بنگريد آنگاه كه ميوه دهد .
ص 1130 ، س 26 : إِنَّ فِي ذلِكَ . . .
اينها نشانههايى است ، آيا آن را نمىبينند ؟ !
ص 1130 ، س 27 :
بِلَيْلٍ تَسْكُنُونَ . . .
آيا جز خدا كسى تواند براى شما شبى بسازد كه در آن بخسبيد ؟ ! مگر نمىبينيد ؟ !
ص 1130 ، س 28 : استمع يوم . . .
صداى از جاى نزديك را درشنو !
ص 1130 ، س 29 : رَبَّنا إِنَّنا . . .
خداوندا ، ما صداى داعى به ايمان را شنيديم .
ص 1130 ، س 29 :
بِضِياءٍ أَ فَلا . . .
روشنايى روز براى شما بسازد آيا نمىشنويد ؟
ص 1131 ، س 9 :
وَ فِي أَنْفُسِكُمْ . . .
آيا به خود در نمىنگريد ؟
ص 1131 ، س 9 :
سَنُرِيهِمْ آياتِنا . . .
ما نشانههاى خودمان را در بيرون و در درون خودشان به ايشان نشان مىدهيم .
[ فى الآفاق ، درست است و : فى الآفات ، نادرست ] .
ص 1132 ، س 2 : اولا ثبوت . . .
نخست حق را ثابت كن سپس مطالبه نما !
ص 1133 ، س 14 : من كان له . . .
كسى كه يكى داشته باشد از خطا در امان باشد ، كسى كه به يكى پايبند باشد ، به خطا نيفتد .