ص 5 - 1124 ، س 29 : امرت ان اقاتل . . .
من مأمور هستم ، با مردم بجنگم تا : لا إله الا الله گويند ؛ چون گفتند ، مال و جانشان در امان است مگر در راه حق و حساب كارشان با خدا است .
ص 1125 ، س 23 : لا تجتمع امتى . . .
امت من بر گمراهى متفق نيايند .
ص 1127 ، س 5 : لا يَضُرُّكُمْ . . .
اگر راهنمايى شده باشيد ، گمراهى ديگران شما را زيان ندارد .
ص 1127 ، س 22 :
أَذِلَّةٍ عَلَى . . .
مؤمنان را پست و كافران را عزيز دارند . در راه خدا مىكوشند و از سرزنش باك ندارند .
ص 1128 ، س 1 : إِنَّ الشَّيْطانَ . . .
شيطان دشمن شما است ، او را دشمن داريد !
ص 1128 ، س 2 : إِنَّ الشَّيْطانَ . . .
شيطان براى آدمى دشمنى آشكار است .
ص 1128 ، س 28 : من اشتغل بالدنيا . . .
كسى كه به دنيا بچسبد به آخرتش زيان زند و كسى كه به آخرت بچسبد به دنيايش زيان زند .
ص 1129 ، س 1 : ما لي و للدنيا . . .
مرا چه كار با دنيا ؟ كار من با دنيا مانند رهروى است كه ساعتى در سايهء درختى بنشيند و سپس آنجا را ترك كند .
ص 1130 ، س 18 :
قُلْ لِلْمُؤْمِنِينَ . . .
به مؤمنان بگو : چشمان بربندند .
ص 1130 ، س 19 :
أَوْ أَلْقَى السَّمْعَ . . .
ولى گوش را ستوده گويد : كسى كه گوش فرا دهد شاهد است !
ص 1130 ، س 20 : كُلُوا . . .
بخوريد و بياشاميد ، ولى اسراف نكنيد .
ص 1130 ، س 21 : اذا شم الانف . . .
بينى كه بوى شنود ذكر ( آلت تناسلى ) برخيزد .