ص 1108 ، س 25 : صلوا على . . .
گونهاى نماز گزاريد كه ضعيفترين شما نيز برسد .
ص 1108 ، س 28 : اذا ادخرت . . .
اگر قوت و خوراكى را پسانداز كنى مطمئن خواهى بود .
ص 1109 ، س 1 : ما لقوت قال . . . [ شايد : مالك من القوت ، باشد ]
قوت تو چيست ؟ ياد زندهء بىمرگ .
ص 1109 ، س 10 : سبيل المكاسب . . .
كسب نزد جنيد چنان كه گفتيم حكم هر كار نزديككننده به خدا باشد آن اندازه بايد كرد كه مستحبات را بايد انجام داد .
ص 1110 ، س 10 : لا على ان . . .
نه براى جلب سود و روزى خوردن .
ص 1110 ، س 20 : شعر : لو كان حبك . . .
اگر دوستى تو راستين بود از آن فرمانبردارى مىكردم دوست فرمانبر دوست است .
ص 1111 ، س 17 : وَ ما مِنْ دَابَّةٍ . . .
هيچ جنبنده بر زمين نيست مگر اينكه خدايش روزى دهد .
ص 1111 ، س 18 :
وَ فِي السَّماءِ . . .
روزى شما و آنچه به شما وعده داده شده در آسمان است .
ص 1111 ، س 19 :
فَوَ رَبِّ السَّماءِ . . .
به خداى آسمان و زمين كه آن واقعيت است همچنانكه شما مىتوانيد سخن گوييد .
ص 1111 ، س 24 : وَ مَنْ يَتَوَكَّلْ . . .
هركس بر خدا توكل كند او را بسنده است .
ص 1112 ، س 7 : لَقَدْ كانَ لَكُمْ . . .
شما در رسول خدا ، نمونهاى نيكو داريد .
ص 1113 ، س 14 : قالَ آيَتُكَ . . .
گفت : نشان تو آن باشد كه سه روز با كسى سخن جز با اشارت نگويى .