ص 1010 س 16 : من رجا غير . . .
كسى كه بجز خدا اميد بندد ، خدا را تحقير كرده است ؛ و كسى كه از جز خدا بترسد ، بر خدا اهانت كرده ، كسى كه بجز خدا تكيه دارد ، خدا را سبك گرفته ، كسى كه از هوس خود پيروى كند ، از خدا برگشته باشد ؛ خدا و هوس يك جا نباشند .
ص 1010 ، س 23 : الخصوص عند . . .
ويژه ، در برابر ويژگان ويژه ، همگانى به شمار مىرود .
ص 1013 ، س 2 - 1 : وَ اعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ . . .
خدا ميان مرد و دل او جدايى نهد ، يعنى ميان او و مقصودش دورى گذارد .
ص 1013 ، س 10 : إِنَّ عِبادِي . . .
ترا بر بندگان من چيرگى نباشد . . . من همگى ايشان را گمراه خواهم كرد .
ص 1013 ، س 17 : إِنْ كُلُّ مَنْ . . .
هيچ كس در آسمان و زمين نيست مگر آنكه بندگانه به سوى خدا خواهد آمد .
ص 1014 ، س 4 :
وَ مَنْ يَقُلْ . . .
هركدام از ايشان بگويد ، من خدايم نه او ، ما وى را به جهنم مىفرستيم .
ص 1014 ، س 13 : وَ الَّذِينَ إِذا . . .
آنان كه كارى ناشايست انجام داده يا به خويش بد كرده باشند و از گناهان خود به ياد خدا استغفار كنند ، ( كه جز خدا بخشايشگرى نيست ) ؛ و بر بدكردارى اصرار نورزند ، چون مىدانند ( قرآن 3 : 135 ) خداوندى دارند كه بىباكانه بخشايشگر است .
[ در اينجا مؤلف آيت 135 آل عمران آورده كه مشتمل بر صلهء الذين است و جواب آن را ( اولئك جزائهم مغفرة ) انداخته و معنى آيت تغيير كرده است . ]
ص 1015 ، س 12 : عشرة فى الجنة . . .
نام ده تن در اين روايت آمده كه به ( عشرهء مبشره ) شهرت دارند .
سنيان اينان را بهشتى مىدانند ، ولى شيعيان نه !