و همچنين وطى با دختر حرام است ؛ به چندين دليل كه از آن جمله :
يكى آن است كه هر زنى كه دختر مىزاييد ، به احتياط اينكه مبادا در بزرگى محلّ ميل و رغبت پدر واقع بشود ، مادرش در طفوليت او را تلف مىكرد و در اندك وقتى به همين واسطه نسل نسوان منقرض مىشد و در كلّ عالم يك دختر يافت نمىشد .
و ديگر اينكه عقد مواصلت در ميان خلايق كه اسباب رابطه و الفت با يكديگر است ، حاصل نبود . هيچكس حاجت به اين نداشت كه دامادى از خارج تحصيل كند ، بلكه خودش هم پدر بود و هم داماد .
و ايضا : مورث جنگ و نزاع ما بين دختر و مادر بود كه محبّت مادر به يك مرتبه مبدّل به عداوت كلّى دائمى مىگرديد .
و همچنين وطى با خواهر حرام است ؛ به چندين دليل كه از آن جمله :
يكى اين است كه اگر چند برادر يك خواهر مىداشتند ، هريك از آنها ميل مواصلت با او مىنمود ، ناچار امر به نزاع و جدل منجرّ بود و در صدد دفع يكديگر برمىخواستند ؛ اسباب قتل و فساد مىشد ، چنانچه اعتقاد بعضى در باب نزاع هابيل و قابيل همين فقره است .
ديگر اينكه باعث ترك مواصلت ما بين خلق بود . براى هيچ طايفه امكان نداشت كه با طايفهء ديگر الفت و امتزاج حاصل نمايند . خلايق از همديگر بيگانه بودند .
امّا وطى با غير محارم ، به چند دليل حرام است :
اوّلا : تداخل در انساب وارد مىآيد و باعث اين خواهد شد كه طفل حرامزادهء
هادى المضلين ( در علم كلام ) ( فارسى ) — صفحة 55
مساهمون: ملا هادي السبزواري
ص٥٥