مىفرمايد :
رِجالٌ لا تُلْهِيهِمْ تِجارَةٌ وَ لا بَيْعٌ عَنْ ذِكْرِ اللَّهِ وَ إِقامِ الصَّلاةِ وَ إِيتاءِ الزَّكاةِ يَخافُونَ يَوْماً تَتَقَلَّبُ فِيهِ الْقُلُوبُ وَ الْأَبْصارُ لِيَجْزِيَهُمُ اللَّهُ أَحْسَنَ ما عَمِلُوا وَ يَزِيدَهُمْ مِنْ فَضْلِهِ وَ اللَّهُ يَرْزُقُ مَنْ يَشاءُ بِغَيْرِ حِسابٍ .
مىفرمايد : بيوتى كه اذن رفعت به آنها داده شده است ، عبارت از رجالى است كه آنها را تجارت و معيشت دنيوى باز نمىدارد از مذاكره و يادآورى كوكب درّى الوهيت كه در كمون آنها وديعه گذاشته شده است ؛ و ايشان برپا مىدارند صلوة را و مىدهند زكات را و مىترسند از روزىكه تقلّب بشود در او قلوب و ابصار ؛ به اين معنى كه كوكب درّى مذكور از قلب آنها مرتفع بشود و در مقابل نظر آنها قرار بگيرد ؛ يعنى در هنگام مرگ هرگاه ايشان از ابرار بودهاند ، كوكب درّى همچنان در قلب آنها واقع است ، مثل شعله آنها را به عالم علوى عروج مىدهد ؛ و اگر ايشان را مسّ نار شده باشد ، يعنى از اشرار باشند ، در آنوقت قلب آنها قابلقبول كوكب درّى نخواهد بود . اين كوكب از قلب آنها برخواسته مىشود و محض حفظ و بقاى آنها در مقابل انظار آنها واقع مىشود و ارواح آنها مسّ لباس ناريت نموده ، به صور مختلفهء حيوانات داخل مىگردد و برحسب اشارهء كوكب درّى در سطح زمين حركت و سكون مىنمايد .
مىفرمايد :
وَ الَّذِينَ كَفَرُوا أَعْمالُهُمْ كَسَرابٍ بِقِيعَةٍ يَحْسَبُهُ الظَّمْآنُ ماءً حَتَّى إِذا جاءَهُ لَمْ يَجِدْهُ شَيْئاً وَ وَجَدَ اللَّهَ عِنْدَهُ فَوَفَّاهُ حِسابَهُ وَ اللَّهُ سَرِيعُ الْحِسابِ
يعنى :
اشخاصىكه غفلت از مذاكره و يادآورى كوكب درّى نموده ، مخالفت او كردهاند ، در دنيا مثل سراب خواهند بود كه تشنگان او را آب تصوّر نمايند ؛ يعنى اين جماعت در دنيا به صورت آدم راه مىروند و خلايق ايشان را عالم و هادى و