تخطي إلى المحتوى الرئيسي

النظامية في مذهب الإمامية ( فارسى ) — صفحة 144

مساهمون:

ص١٤٤

تحقيق در وجوب نصب امام

بدان كه اماميه بر آن رفته‌اند كه واجب است بر اللّه تعالى كه نصب فرمايد شخصى را به نيابت نبىّ بعد از نبىّ ، به امامت و رياست عامّه ، همچنان كه بعثت انبيا - سلام اللّه عليهم - واجب است بر اللّه تعالى . و برهان بر اين مدّعا آن است كه نصب امام لطف است نسبت [ 134 ] با بندگان ، و هر چه لطف است نسبت با بندگان ، بر حقّ سبحانه واجب است . پس نصب امام واجب باشد ؛ و هو « 1 » المطلوب . امّا صغرى ، پس بديهى است . از براى آنكه به بديهه معلوم است كه مردم هر گاه كه ايشان را پادشاهى مهيب باشد كه بازدارد ايشان را از معاصى و تحريص كند ايشان را بر فعل طاعت ، مردم به واسطهء امر و نهى امام ، متوجّه طاعت مىشوند ، و ترك معصيت مىكنند ، و از فساد دور تر مىشوند « 2 » و به صلاح نزديك مىشوند . پس نصب امام و تعيين او واجب باشد بر خداى تعالى . و امّا كبرى ، پس ظاهر شد از آنچه گذشت در بيان وجوب بعثت انبيا بر اللّه تعالى . چه فى الحقيقه دليل هر دو يكى است ، و اللّه أعلم .

[ 135 ] تحقيق در وجوب عصمت امام

بدان كه اماميه بر آن رفته‌اند كه امام واجب است كه معصوم باشد . و برهان بر اين ، آن است كه سبب احتياج خلق به امام ، عدم عصمت خلق است . پس اگر امام هم معصوم نباشد ، محتاج به امامى دگر شود ، و همچنين مىرود ، يا تسلسل لازم مىآيد ، يا آنكه امام معصوم باشد ؛ و هو المطلوب .
هامش
( 1 ) . س : - هو . ( 2 ) . س : - و ترك معصيت مىكنند ، و از فساد دور تر مىشوند .
النظامية في مذهب الإمامية ( فارسى ) — صفحة 144 | محمد بن احمد خواجگى شيرازى