قوتل اهل هذه الآية حتى اليوم » يعنى به حق خدا كه تا امروز با اهل اين آيه كسى قتال نكرد .
و دليل بر آنكه اين آيه در شأن آن حضرت است آن است كه اللّه تعالى وصف كرده آن كسان را كه اين قتال كنند بصفتى چند كه آن حضرت به آن صفات متصف بود ، و آن صفات در غير او مفقود ، و يكى از آن صفات
« يُحِبُّهُمْ وَ يُحِبُّونَهُ »
دوست دارد خداى ايشان را و ايشان دوست دارند خداى را ، و اين صفتى است كه حضرت صلّى اللّه عليه و آله و سلّم وصف نموده در روز خيبر و غيره آن حضرت را
« أَذِلَّةٍ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ »
يعنى ذلول و نرم باشند .
و نرمى آن حضرت با اهل ايمان بمرتبه آن بود كه روايت كرده كه روزى در كوفه زنى را ديد كه سبوى آب در دست داشت و ميگفت « اللهم احكم بينى و بين على بن ابى طالب عليه السّلام » آن حضرت با آن زن گفت « يا امة اللّه » از على بن ابى طالب چه شكايت داري گفت شوهرم را جهت مهمى ببعضى از مواضع فرستاده و چون او غايب است مرا اين مشقت ميبايد كشيد . آن حضرت فرمود كه سبوى آب را به من ده كه به منزل تو رسانم و بعد از آن على را بگويم كه بفرستد و شوهرت را طلب نمايد تا نزد تو آيد و سبو را از آن زن بستد و بدست مبارك خود برداشت و به خانه او رسانيد .
مردم همسايه آن زن چون اين حال مشاهده نمودند آن زن را ملامت كردند و گفتند : اين حضرت امير المؤمنين عليه السّلام است ، چگونه تجويز نمودى بنفس خود به خدمت تو قيام و اقدام نمايد ، زن گفت كه من او را نشناختم ، و ندانستم ، و آن زن چون حضرت را شناخت ، طريق معذرت پيش گرفته در دست و پاى آن حضرت افتاد ، و گفت يا امير المؤمنين من ترا نشناختم ازين جهت ترك ادب نمودم ، اميدوارم كه مرا عفو فرمائى ، پس آن حضرت فرمود كه هرگاه