بلكه هر چه به تو برسد خير است از براى تو و كراهتى نيست تو را از آن نه آنى كه به تو الم بدى و مكروه جسمانى نمىرسد .
و دور نيست تأييد اين به آنچه مذكور شد كه : ثم قال بعضهم لبعض : ارموه بالحجارة فرموه فجعل على يتضور و يتقلب و يتأوه تأوها خفيفا « 1 » .
اگر گويند : بر تقدير حصول امن از براى آن حضرت به آنچه مذكور شد يا به غير آن يا به هر دو آيا ممكن هست توجيه كمال فضيلت مبيت كه ظاهر شد از آيه و غير آيه .
مىگوييم : آرى ، چه آن حضرت ممكن است كه در وقت بيتوته در غايت رضا و تسليم باشد به فداى نفس خود ، بلكه در غايت لذت بردن به آن فدا باشد بر وجهى كه مستحقّ مدايح مذكوره شود و اگر چه سلامت خود را داند .
هامش
( 1 ) . شرح نهج البلاغة 13 / 305 .