مىكنيد رفيق خود را به حيات ؟ پس اختيار كردند هر دو حيات را .
پس وحى فرستاد خداى عز و جل به ايشان كه : چرا نبوديد مثل على بن ابى طالب كه مواخات كردم ميان او و ميان محمد ، پس خوابيد بر فراش او و نفس خود را فداى او كرد و او را به حيات اختيار كرد ، هبوط كنيد به زمين و حفظ كنيد او را از عدوّ او .
پس هر دو نزول كردند و جبرئيل عليه السّلام نزد سر آن حضرت بود و ميكائيل نزد پاها ، پس جبرئيل عليه السّلام گفت : بهبه ! كيست مثل تو اى پسر ابى طالب ! كه مباهات مىكند اللّه تعالى به تو ملائكه را .
پس نازل كرد اللّه تعالى بر رسول خود حال كونى كه آن حضرت متوجه مدينه بود در شأن على بن ابى طالب كه از جمله مردم كسى هست كه مىفروشد نفس خود را بواسطه طلب رضاى خدا و اللّه تعالى مهربان است به بندگان خود .
و گفته است ابن بطريق رحمه اللّه كه : دليل اينكه اين آيه در شأن آن حضرت نازل شده است آنچه روايت كرده است محمد بن عبد اللّه قاضى با قول او كه حديث كرده است سدّى در قول اللّه تعالى
وَ مِنَ النَّاسِ مَنْ يَشْرِي نَفْسَهُ ابْتِغاءَ مَرْضاتِ اللَّهِ
« 1 » گفت كه : گفت ابن عباس كه : اين آيه نازل شد در شأن على بن ابى طالب در وقتى كه گريخت نبى صلّى اللّه عليه و آله از مشركان سوى غار با ابو بكر و خوابيد على بر فراش نبى صلّى اللّه عليه و آله .
و روايت كرده است از « مسند ابن حنبل » « 2 » به اسناد او از عمرو بن ميمون كه
هامش
( 1 ) . بقره ( 2 ) : 207 .
( 2 ) . مسند احمد 1 / 331 .