و خبر داد خودش به اين از اين حيثيت كه گفت كه : و اللّه ! كه اگر از براى من و ساده مىانداختند كه از براى صاحبان حكم مىاندازند هرآينه حكم مىكردم از براى اهل تورات به تورات ايشان و از براى اهل انجيل به انجيلشان و از براى اهل فرقان به فرقانشان .
و اللّه كه نازل نشده است آيهاى در بر يا بحر يا در زمين هموار يا در كوه يا آسمان يا زمين يا شب يا روز مگر اينكه دانم كه در شأن كه نازل شده است و در چه چيز نازل شده « 1 » .
و هرگاه اعلم باشد افضل خواهد بود به واسطهء قول اللّه تعالى كه :
يَرْفَعِ اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا مِنْكُمْ وَ الَّذِينَ أُوتُوا الْعِلْمَ دَرَجاتٍ
« 2 » .
يعنى : خداى تعالى بلند مىكند آنانى كه ايمان آوردند از شما و آنانى كه داده شدند علم به درجات بسيار .
و به واسطهء قول اللّه تعالى :
وَ أَنْفُسَنا وَ أَنْفُسَكُمْ
« 3 » كه در باب مباهله واقع شده است و ذكر كرده است شارح بعد از اين بعض امور كه واقع شده است ، و به واسطهء كثرت سخاوت آن حضرت نسبت به غير .
[ بىارزشى دنيا در نظر امير مؤمنان عليه السّلام ]
در ذيل اين شارح نقل كرده است بخشيدن آن حضرت قوت خود و عيالش سه روز و تصدّق به خاتم كردن در صلاة و نزول آيهء ولايت را ، و بود ازهد ناس بعد از رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله به واسطهء متواتر بودن اعراض كردن آن حضرت از
هامش
( 1 ) . الطرائف : 517 ، ح 4 ، بحار الانوار 94 / 20 ، ح 44 .
( 2 ) . مجادله ( 58 ) : 11 .
( 3 ) . آل عمران ( 3 ) : 61 .