و چون برگشتند گرفت آن در را به دست راست و چند ذرع انداخت و اين در را بيست كس مىبستند ، هفتاد مسلمان عاجز شدند از نقل آن .
و على عليه السّلام گفت كه : من اين در را نكندم به قوت جسمانيه بلكه كندم به قوت ربانيت .
و در جنگ حنين ؛ و رفته بود رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله با ده هزار كس از مسلمانان پس تعجب كرد ابو بكر از كثرتشان و خوش آمد او را اين كثرت ربانيه ، و گفت : ما مغلوب نمىشويم امروز از كمى .
پس منهزم شدند همه و نماند با نبى صلّى اللّه عليه و آله غير از نه نفر : على و عباس و پسر او فضل و ابو سفيان بن حرب و نوفل بن حرب و ربيعة بن حرب و عبد اللّه بن زبير و عتبه و مصعب پسران ابى لهب .
پس بيرون آمد ابى جرول ، و على عليه السّلام او را كشت پس منهزم شدند مشركان ، و رو كرد نبى صلّى اللّه عليه و آله به مشركان و على عليه السّلام چهل كس را كشت و باقى گريختند و غنيمت از كفار گرفتند مسلمانان .
و غير مذكور از وقايع منقوله و غزوات مشهوره كه نقل كردهاند ارباب سير و تواريخ .
پس آن حضرت افضل خواهد بود به دليل آيهء
فَضَّلَ اللَّهُ الْمُجاهِدِينَ بِأَمْوالِهِمْ وَ أَنْفُسِهِمْ عَلَى الْقاعِدِينَ دَرَجَةً
« 1 » يعنى : تفضيل و رجحان داده است اللّه تعالى جهاد كنندگان را بر قاعدين درجهء بزرگ .
و به واسطهء آنكه اعلم بود به سبب قوت حدس او و شدت ملازمت او رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله را زيرا كه على عليه السّلام در صغرش در دامن رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله بود و در
هامش
( 1 ) . نساء ( 4 ) : 95 .