درجهء اين دو تا در روايت از رزين بن حبيش « 1 » قال : قال لى على رضى اللّه عنه :
و الذي فلق الحبة و برء النسمة ! انه لعهد إلىّ النبىّ الامى صلّى اللّه عليه و آله الّا يحبنى الّا مؤمن و لا يبغضنى الّا منافق .
يعنى : رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله فرمود : به حق آن خدا كه شكافته است دانه را و خلق كرده است انسان را ! بدرستى كه هرآينه عهد كرده است به سوى من نبى امى صلّى اللّه عليه و آله اينكه محبت نمىدارد مرا مگر مؤمن و بغض نمىدارد مرا مگر منافق « 2 » .
و در فصل دوم و دأب او اين است كه ذكر كند در آن فصل آنچه روايت كرده است آن را از كسانى كه اعتقاد دارد كه ايشان ائمهاند ، يعنى علماء معتمدند ، و ايشان را ثقات راسخين ناميده است مثل مالك بن انس و محمد بن ادريس شافعى و احمد بن محمد بن حنبل الشيبانى و محمد بن عيسى الترمذى و ابو داود سليمان بن اشعث السجستانى و احمد بن شعيب النسائى و اشباه ايشان از ام سلمه كه گفت كه : قال رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله : « لا يحب عليا منافق و لا يبغضه مؤمن » . رواه احمد و الترمذى .
يعنى : گفت رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله كه : دوست نمىدارد على را منافق و بغض نمىدارد او را مؤمن . روايت كرده است اين را احمد و ترمذى .
[ سبّ على عليه السّلام سبّ خداست ]
و در اين فصل روايت كرده است از ام سلمه كه گفته است كه : قال رسول
هامش
( 1 ) . در نسخهء خطى : جيش .
( 2 ) . جامع الأصول 8 / 656 ح 6500 ، صحيح مسلم 1 / 86 ح 78 ، صحيح ترمذى 5 / 643 ح 3737 ، الغدير 3 / 183 ، به نقل از بحار الانوار 27 / 230 ح 36 و 29 / 643 ح 62 .