يفترقا » پس گويا اعظميت به اعتبار اختصاص آن است به بعض احترام ، مثل مس كردن آن مجنب را جائز نبودن يا به اعتبار هادى بودن آن به آن ديگر ، و گويا در قول رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله « لن تضلّوا بعدى » اشاره به فرقهء ناجيه از هفتاد و سه فرقه است « 1 » .
حديث سفينه
و از جمله اخبار داله بر امامت روايتى است كه خاصه و عامه نقل كردهاند و از صحاح شمردهاند و سخن در دلالت گفتهاند نه در سند چنان كه از سياق كلام صاحب « مغنى » و سيد مرتضى رحمه اللّه ظاهر مىشود ، و آن اين است كه روايت كردهاند از رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله كه : « ان مثل اهل بيتى فيكم مثل سفينة نوح من ركبها نجى و من تخلف عنها هلك » « 2 » .
اگر كسى گويد كه : اين خبر دلالت بر حجيت اجماع اهل البيت مىكند بر امامت احدى از ايشان و نه بر حجيّت قول يكى از ايشان .
جواب آنكه : همين قدر بس است در اثبات مدعا به واسطهء حصول يقين بر اجماع اهل بيت در زمان ثلاثه به امامت امير المؤمنين عليه السّلام و بر بطلان امامت ثلاثه .
و اگر تعميم كنيم اهل بيت را تا شامل اقربا كه صدقه بر ايشان حرام است باشد همچنان كه زيد بن ارقم توهم كرده است در حديث ثقلين با ظهور بطلان اين به آنچه من ذكر كردم از روايات دالّه بر اينكه اهل بيت كيانند باز مطلوب
هامش
( 1 ) . سفينة النجاة : 105 - 106 .
( 2 ) . مناقب ابن مغازلى : 132 ، و نيز العمدة : 359 ، طرائف سيد ابن طاوس : 132 ح 206 ، بحار الانوار 10 / 101 .