علاوه بر اين معانى دستور و أمر پروردگار متعال براى راهنمائى بشر حتما نبايد بطريق وحى باشد ( اگر هم باشد مانعى ندارد چنانچه اشاره شد ) بلكه گاهى بندائى راهنمائى مينمايد بندگان خود را چنانچه مكرر ظاهر گرديده و در قرآن مجيد و سند محكم آسمانى خبر داده از جمله در آيه 24 سوره 19 ( مريم ) خبر از راهنمائى بمريم ميدهد كه
فَناداها مِنْ تَحْتِها أَلَّا تَحْزَنِي قَدْ جَعَلَ رَبُّكِ تَحْتَكِ سَرِيًّا وَ هُزِّي إِلَيْكِ بِجِذْعِ النَّخْلَةِ تُساقِطْ عَلَيْكِ رُطَباً جَنِيًّا فَكُلِي وَ اشْرَبِي وَ قَرِّي عَيْناً فَإِمَّا تَرَيِنَّ مِنَ الْبَشَرِ أَحَداً فَقُولِي إِنِّي نَذَرْتُ لِلرَّحْمنِ صَوْماً فَلَنْ أُكَلِّمَ الْيَوْمَ إِنْسِيًّا
« 1 » .
پس همان قسمى كه بوسيله وحى و يا نداى منادى حيوانى مانند زنبور عسل و انسانى مانند نوخابذ مادر حضرت موسى عليه السّلام و مريم مادر حضرت عيسى عليه السّلام را كه پيغمبر نبودند راهنمائى نموده است جناب ابو طالب را هم براى نامگذارى فرزندش راهنمائى نموده .
و أحدى نگفته جناب ابو طالب پيغمبر بوده و يا بر او نزول وحى شد بلكه بوسيله نداء آسمانى و نزول لوحى كه در او دستور نامگذارى طفل جديد الولاده موجود بوده راهنمائى شده چنانچه اكابر علماء خودتان در كتب معتبرهء خود ثبت نمودهاند .
شيخ - در كجا علماء ما چنين خبرى را دادهاند .
داعى - در بسيارى از كتب شما ثبت است و آنچه الحال در نظر دارم .
نزول لوح بر ابو طالب جهة نامگذارى على عليه السّلام
مير سيد على همدانى فقيه شافعى در مودّت هشتم از مودة القربى نقلا از عباس بن عبد المطلب كه سليمان بلخى حنفى هم در باب 56 ينابيع الموده آورده و محمّد بن يوسف گنجى شافعى در باب 7 بعد از صد باب از كفايت الطالب بمختصر
هامش
( 1 ) ( روح القدس با فرزندش عيسى ) از زير درخت او را ندا كرد غمگين مباش كه خداى تو از زير قدم تو چشمهء آبى جارى كرد اى مريم شاخ درخت را حركت ده تا از آن براى تو رطب تازه فرو ريزد پس از اين رطب تناول كن و از اين چشمهء آب بياشام و چشم خود بعيسى روشن دار و هر كس از مردمان ببينى ( به اشاره ) به او بگو كه من براى خدا نذر روزه سكوت كردهام كه با هيچكس سخن نگويم .