آنگاه ده شتر بشكرانهء اين أمر عظيم قربانى نمود و آن لوح را در مسجد الحرام آويختند و بنى هاشم به آن لوح بر قريش افتخار مىنمودند و آن لوح بود تا زمان جنگ حجّاج با عبد اللّه زبير مفقود شد .
( اين خبر هم مؤيد خبرها و دلائل قبل است كه جناب ابو طالب هميشه موحّد بوده فلذا از خدا تقاضاى تعيين اسم مينمايد و وقتى چنين فيضى از رحمت پروردگار مىبيند به خاك افتاده و خدا را سجده مينمايد آيا چنين شخصى را كه بوصول نعمت تازه به خاك افتاده و خدا را سجده مىكند ميتوان مشرك خواند پناه به خدا ميبريم از عناد و تعصب جاهلانه ؟ ! ) .
نام على جزء اذان و اقامه نيست
و اما اينكه فرموديد به فتواى فقهاء شيعه نام على عليه السّلام وجوبا در اذان و اقامه وارد است قطعا عمدا سهو نموديد خوب بود براى نمونه يك فتوا نشان دهيد كه نام آن حضرت جزء اذان و اقامه است و حال آنكه باتفاق تمام فقهاء شيعه كه در كتب استدلاليه و رسائل عمليه بيان نمودهاند شهادت بر ولايت حضرت امير المؤمنين على عليه السّلام جزء اذان نيست و به قصد جزئيت گفتن در اذان و إقامه حرامست و اگر در وقت نيت مجموع را قصد كند با اسم آن حضرت علاوه بر آنكه فعل حرام نموده عملش هم باطل است و لكن به قصد تيمن و تبرك بعد از ذكر نام رسول اكرم صلّى اللّه عليه و آله و سلّم نه به قصد جزء بودن مطلوب و مستحسن است نام على عليه السّلام را ببرند - چه آنكه خداوند بعد از نام پيغمبر همه جا نام على عليه السّلام را برده چنانچه عرض شد پس آقايان بىجهت هو و جنجال مينمائيد .
بس است برگرديم بر سر مطلب كه اگر آقايان محترم با نظر دقت بنگريد خواهيد ديد كه از جهت نژاد و نسب ثابت است كه احدى از صحابه كبار مانند امير المؤمنين على عليه السّلام نبوده است .
در زهد و تقواى على عليه السّلام
و اما موضوع ثانى كه زهد و ورع و تقوى باشد خصيصهايست براى آن حضرت كه احدى نتواند در عالم با او برابرى نمايد .