بود كه در هيچ تاريخى سابقه ندارد بچهء شيرخوارى را براى طلب آب ( بىقيمت و قدر ) بياورند و آن قوم دغا عوض دادن آب او را طعمهء تير جفا قرار دهند .
اين عمل دشمن اثبات مظلوميت حسين را نمود و به همين نيروى مظلوميت بساط عزت خاندان مقتدر بنى اميه را برچيد و رسواى عالمشان نمود در اثر جانبازيهاى او و اهل بيت بزرگش دين محمّد صلّى اللّه عليه و آله و سلّم حيات نوينى به خود گرفت انتهى .
دكتر ماربين آلمانى و دكتر جوزف فرانسوى و ديگران از مورخين اروپائى همگى در تاريخ خود تصديق دارند كه عمليات حضرت سيد الشهداء سلام اللّه عليه و فداكارىهاى آن بزرگوار سبب حيات دين مبين اسلام گرديد يعنى دست ظلم و كفر بنى اميه را قطع نمود و الّا اگر خدمات و قيام به حق آن حضرت نبود بنى اميه اساس دين توحيد را به كلى از ميان ميبردند و نامى از خدا و پيغمبر و دين و شريعت در عالم باقى نميگذاردند .
نتيجهء مطلوب - كشف حقيقت
پس نتيجهء عرايضم اين شد كه قيام و جنگ حضرت سيد الشهداء ارواحنا فداه كه مورد تصديق دوست و دشمن منصف است قيام و جنگ دينى بوده است .
لذا زوار و عزاداران و شيعيان و علاقهمندان به آن حضرت وقتى ميشنوند كه آن حضرت با يزيد جنگيد براى آنكه عمل بمنكرات مىنمود متوجه ميشوند كه عمل بمنكرات مرضىّ آن حضرت نخواهد بود لذا هرگز گرد محرمات و منكرات كه مكره طبع آن بزرگوار است نميگردند و عمل بواجبات را بر خود فريضهء حتمى قرار ميدهند .
وقتى ميشنوند و در كتب مقاتل و تواريخ ميخوانند كه آن حضرت روز عاشورا با آن حدت و شدت بلايا و مصائب كه در تاريخ جهان روزى چنين سخت سابقه ندارد نمازش را ترك نكرد حتى نماز ظهر را به جماعت خواند البته جديّت در اداء واجبات بلكه نوافل و مستحبات مينمايند تا مورد توجه و محبوب آن حضرت گردند كه محبوب آن حضرت قطعا محبوب خداى تعالى مىباشد .
پس آن قسمى كه آقا و ديگران تصور نمودهايد خلاف حقيقت و مغلطه كاريست