در ثواب و فوائد زيارت
داعى - اين جملهاى كه راجع به بدعت عزادارى آل محمّد و عترت طاهرهء رسول اكرم صلّى اللّه عليه و آله و سلّم و زيارت قبور آنها فرموديد قطعا سرچشمه از عقايد نواصب و خوارج گرفته و علماى اهل تسنّن هم عادة پيروى از آنها نمودهاند بدون آنكه فكر كنند بدعت آن چيزى است كه دستورى از جانب خدا يا پيغمبر و يا اهل بيت آن حضرت كه عديل القرآنند دربارهء آن نرسيده باشد .
و حال آنكه در اخبار راجع بگريستن و زيارت آن حضرت علاوه بر آنكه در كتب معتبرهء شيعه متواترا رسيده در كتب معتبرهء خودتان و مقاتلى كه علماى بزرگ جمهور نقل نمودهاند موجود است كه ببعض از آنها قبلا اشاره نموديم اينك بواسطهء ضيق وقت راجع به زيارت بنقل خبر معروفى كه در تمام مقاتل و كتب حديث ثبت شده است اكتفا مينمائيم .
يك روز رسول اكرم صلّى اللّه عليه و آله و سلّم در حجرهء امّ المؤمنين عايشه تشريف داشتند حسين عليه السّلام وارد شد پيغمبر او را در آغوش محبّت كشيد و بسيار بوسيد و بوئيد عايشه عرض كرد پدر و مادرم فداى تو باد چقدر حسين را دوست ميدارى حضرت فرمود مگر نميدانى كه او پارهء جگر و ريحانهء من است آنگاه آن حضرت گريست عايشه از سبب گريه سؤال نمود فرمود جاى شمشيرها و نيزهها را مىبوسم كه بنى اميّه بر حسينم ميزنند عايشه عرض كرد مگر او را ميكشند فرمود آرى با لب تشنه و شكم گرسنه شهيد ميكنند شفاعت من هرگز به آنها نميرسد خوشا به حال كسى كه بعد از شهادت او را زيارت كند عايشه عرض كرد يا رسول اللّه براى زائر او چه اجرى خواهد بود فرمود اجر يك حجّ من عايشه از روى تعجّب عرض كرد يك حج شما فرمود ثواب دو حج من عايشه بيشتر تعجّب كرد حضرت فرمود ثواب چهار حج من پيوسته عايشه تعجب مينمود و پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم ثواب را زياد مينمود تا رسيد به جائى كه فرمود عايشه هر كس حسين مرا زيارت كند خداوند ثواب نود حج و نود عمرهء مرا در نامه عمل آن زائر مىنويسد ديگر عايشه سكوت كرد ( شكل 20 و 21 ) .