محمّد بن يوسف گنجى شافعى در كفايت الطالب گفته است خداوند على عليه السّلام را به اين آيه شريفه وصف نموده است .
شيخ - بيانات شما جواب بسيار دارد ولى اگر معانى آيه چنين باشد كه شما ميگوئيد با جمله و الذين معه درست نميشود زيرا كه و الذين معه جمع است و خود اين عبارت مىرساند كه آيه درباره يك نفر وارد نشده و اگر اين صفات براى يك نفر بوده چرا لفظ جمع در آيه ذكر گرديده .
داعى - اولا اينكه فرموديد بيانات داعى جواب دارد پس چرا آقايان جواب نميدهيد كه مطلب مبهم نماند پس سكوت آقايان خود دليل كامل است بر اينكه دلائل داعى منطقى است ( و لو اينكه راه براى مجادله و مغلطه كارى باز است ) ولى چون شما آقايان با انصاف هستيد در مقابل جوابهاى منطقى سكوت اختيار ميفرمائيد
لفظ جمع در آيه براى تعظيم و تفخيم است
ثانيا اين بيان جنابعالى مناقشه در كلام است اوّلا خودتان ميدانيد كه در كلمات عرب و عجم من باب تعظيم و تفخيم يا جهات ديگر اطلاق جمع بر واحد بسيار شايع و متداول است .
نزول آيه ولايت در شان على ( ع ) باتفاق جمهور
چنانچه در قرآن مجيد كه سند محكم آسمانى ما مىباشد نظائر بسيار دارد مانند آيه مباركهء ولايت كه آيه 60 سوره 5 ( مائده است ) ميفرمايد
إِنَّما وَلِيُّكُمُ اللَّهُ وَ رَسُولُهُ وَ الَّذِينَ آمَنُوا الَّذِينَ يُقِيمُونَ الصَّلاةَ وَ يُؤْتُونَ الزَّكاةَ وَ هُمْ راكِعُونَ
« 1 »
كه اتفاقى جمهور مفسرين و محدثين است از قبيل 1 امام فخر رازى در ص 431 جلد سيم تفسير كبير 2 امام ابو اسحاق ثعلبى در تفسير كشف البيان 3 جار اللّه زمخشرى در ص 422 جلد اوّل كشاف 4 طبرى در ص 186 جلد ششم تفسير 5 أبو الحسن رمّانى در
هامش
( 1 ) جز اين نيست كه ولى امر و اولى به تصرف و يار و مدد كار شما تنها خدا و رسول و آن مؤمنانى خواهند بود كه نماز بپاداشته و بفقيران در حال ركوع زكات ميدهند .