كه عقل و شرع از آنها دور و روح شيعيان از آنها بر كنار است به آنها داده است و معلوم است كه قوهء تشخيص و تعمّق در حقايق نداشته .
بعلاوه واضح است علم و اطلاع كافى هم بر وقايع تاريخ نداشته گوشهء دنيا نشسته هر كس هر چه گفته بدون تحقيق كافى روى خيال نگاشته نامش را كتاب ملل و نحل گذارده وقتى انسان عاقل بگفتههاى كذب و دروغ در قسمتى از كتاب بر خورد مينمايد بقيهء كتاب در نظر او از اعتبار افتاده مىشود كه از كجا در ساير قسمتهاى كتاب هم همين قسم روى خيال قلماندازى ننموده باشد .
براى نمونه به يك وقعهء سادهء تاريخى اشاره مينمايم كه خوانندگان محترم از همين امر جزئى پى بمطالب كلّى كتاب برده و مؤلف بىبندوبار را بشناسند .
ضمن وقايع و حالات اثنىعشريه مىنويسد بعد از حضرت امام محمد تقى ( حضرت امام على بن محمد النقى و مشهد مكرمش در قم است ) ( و حال آنكه هر عارف و عامى حتى دشمنان و اطفال هم ميدانند كه قبر مبارك حضرت هادى امام على النقى سلام اللّه عليه در سامراء پهلوى قبر فرزند والاتبارش امام حسن عسكرى عليه السّلام مىباشد داراى حرم و گنبد طلاى بسيار عالى است كه مرحوم ناصر الدين شاه قاجار افتخار مذهّب نمودن آن را داشته است ) .
بس است بيش از اين طول كلام ندهم براى نمونه از هزار يك را اشاره نمودم تا جناب شيخ نفرمايند شيعيان دروغ ميگويند و تهمت ميزنند بلكه اكابر علماى خودشان اين كاره هستند .
و براى اينكه بدانند داعى تنها بآقاى أبو هريره جسارت ننمودم و تهمت نزدم بلكه اكابر علماى اهل سنّت هم وقايع حالات او را ضبط نمودهاند بنحو اختصار ببعض از آن اشاره مينمايم .
اخبار در مذمت ابو هريره و حالات آن
ابن ابى الحديد معتزلى در ص 358 جلد اول و نيز در جلد چهارم شرح نهج البلاغه از شيخ و استاد خود امام ابو جعفر اسكافى نقل مينمايد