بنام خداوند متعال پس از آنكه خوردند و سير شدند به يكديگر ميگفتند هذا ما سحركم به الرجل محمّد به اين غذا شما را سحر نمود .
آنگاه حضرت برخاست در ميان آنها پس از مقدماتى از سخن كه نميخواهم بنقل تمام كلمات آن حضرت طول كلام بدهم شاهد مقصود اينست كه فرمود يا بنى عبد المطلب انّ اللّه بعثنى بالخلق كافّة و اليكم خاصّة و انا ادعوكم الى كلمتين خفيفتين على اللسان و ثقيلتين على الميزان تملكون بهما العرب و العجم و تنقاد لكم بهما الامم و تدخلون بهما الجنّة و تنجون بهما من النار شهادة ان لا إله الّا اللّه و انّى رسول الله فمن يجبنى الى هذا الامر و يؤازرنى الى القيام به يكن اخى و وزيرى و وارثى و خليفتى من بعدى .
يعنى اى فرزندان عبد المطلب خداى تعالى مرا مبعوث فرمود بر عموم مردمان و بخصوص بر شما و من شما را دعوت ميكنم به دو كلمهاى كه بر زبان سبك و آسان است و در ترازوى اعمال سنگين و گران و شما به گفتن اين دو كلمه بر عرب و عجم مالك شويد و ايشان شما را منقاد گردند و جميع امم در تحت انقياد شما درآيند و به اين دو كلمه ببهشت رويد و از دوزخ نجات يابيد و آن دو كلمه گواهى دادن بوحدانيت خدا و رسالت من است پس هر كس مرا اجابت كند در اين كار ( يعنى اول كس باشد كه مرا اجابت نمايد ) و معاونت من نمايد او برادر من و وزير و وارث و خليفهء من خواهد بود بعد از من . و اين جملهء آخر را سه مرتبه تكرار نموده و در هر سه مرتبه احدى جواب نداد الّا على عليه السّلام جواب داد انا انصرك و وزيرك يا نبى اللّه يعنى من شما را كمك و ياورى مينمايم اى پيغمبر خدا .
پس حضرت او را نويد خلافت داد و آب دهان مبارك در دهان او افكند و فرمود انّ هذا اخى و وصيّى و خليفتى فيكم يعنى اين على وصى و خليفه من است در ميان شما . و در بعضى از آن كتابها است خطاب به خود على نموده فرمود انت وصيّى و خليفتى من بعدى يعنى تو يا على وصى و خليفهء منى بعد از من .
علاوه بر علماى اسلام از شيعه و سنى مورخين بيگانه از ساير ملل كه تاريخ اسلام نوشتهاند با نداشتن تعصّب مذهبى ( چه آنكه نه سنّى بودند و نه شيعه ) اين مجلس
شبهاى پيشاور در دفاع از حريم تشيع ( فارسى ) — صفحة 318
مساهمون: سلطان الواعظين ( السيد محمد الموسوي الشيرازي )
ص٣١٨