جلد دوم شرح نهج و حافظ ابو نعيم در فضائل الصحابة و ص 153 جلد 4 حلية الاولياء و جلال الدين سيوطى در ص 116 تاريخ الخلفاء و جمع الجوامع و خصائص الكبرى و ص 181 جلد اول لئالى المصنوعة و خطيب خوارزمى در مناقب و حموينى در فرائد و ابن مغازلى در مناقب و مناوى مصرى در كنوز الدقايق و سليمان بلخى حنفى در ص 87 ينابيع المودة باب 17 را اختصاص به همين معنى داده و شهاب الدين قسطلانى در ص 81 جلد ششم ارشاد السارى و حلبى در ص 374 جلد سوم سيرة الحلبيّه و محمّد بن طلحه شافعى در ص 17 مطالب السئول بالاخره عموم اكابر علماى شما از كبار صحابه از قبيل خليفه عمر بن الخطّاب و عبد اللّه بن عبّاس و عبد اللّه بن عمر و زيد بن ارقم و براء بن عازب و ابو سعيد خدرى و ابو حازم اشجعى و سعد بن ابى وقّاص و جابر بن عبد اللّه انصارى و غيرهم بعبارات مختلفه از رسول أكرم صلّى اللّه عليه و آله و سلّم آوردهاند كه امر فرمود تمام درهاى مسجد را بستند مگر در خانه على عليه السّلام را و مخصوصا بعض از أكابر علماى شما براى مزيد بينائى فريبخوردگان أمويها و بكريون و غيره توضيحات كاملى دادهاند مانند محمّد بن يوسف گنجى شافعى كه باب 50 كفايت الطالب را اختصاص به همين موضوع داده و بعد از نقل احاديث مسند بيانى دارد به اين عنوان كه هذا حديث عال آنگاه گويد چون عدهاى از درهاى منازل أصحاب به مسجد باز ميشد و رسول اكرم صلّى اللّه عليه و آله و سلّم نهى نمود ورود و توقف در مساجد را در حال حيض و جنابت لذا أمر فرمود تمام درهاى منازل را به مسجد مسدود نمودند الّا در خانه على عليه السّلام را باز گذارند به اين عبارت كه سدوا الابواب كلها إلّا باب على بن أبي طالب و أومأ بيده الى باب على عليه السّلام .
يعنى تمام درها را ببنديد مگر در خانه على را باز بگذاريد و بدست مبارك اشاره نمود بدر خانه على عليه السّلام پس از آن گويد اين اباحه و ورود و توقف در مسجد در حال جنابت خصيصهاى بود براى على عليه السّلام و لكن اين عمل دليل بر آن نمىباشد كه هر جنب و حائضى ميتواند در مساجد ورود و توقف نمايد انما خص بذلك لعلم المصطفى بانه يتحرى من النجاسة هو و زوجته فاطمة و اولاده صلوات الله عليهم و قد نطق القرآن بتطهيرهم فى قوله عز و جل انما يريد الله الخ .
شبهاى پيشاور در دفاع از حريم تشيع ( فارسى ) — صفحة 303
مساهمون: سلطان الواعظين ( السيد محمد الموسوي الشيرازي )
ص٣٠٣