اعتداليه ظاهريه و باطنيه آن حضرت مىباشد .
نواب - علّت اينكه ميان حروف تهجّى ( س ) نام مبارك آن حضرت گرديده است چيست
داعى - عرض كردم اشارهايست بعالم معنى و حقيقت اعتدال آن حضرت چه آنكه حائز مقام خاتميت كسى است كه وجودش به حد اعتدال رسيده باشد و آن وقتى است كه ظاهر و باطن او يكسان باشد و اين مرتبه در وجود اقدس آن حضرت موجود بوده فلذا با حرف ( س ) اثبات مقام براى آن حضرت مينمايد .
ببيان نزديكتر بفهم عموم آنكه در ميان حروف تهجّى فقط ( س ) است كه ظاهر و باطن آن مساويست به اين معنى كه از براى هر يك از حروف بيست و هشتگانه تهجّى در نزد علماى علم اعداد زبر و بيّنه ايست كه در موقع تطبيق زبر و بيّنهء هر حرفى قطعا يا زبرش زيادتر است يا بيّنهاش .
نواب - قبله صاحب ببخشيد من جسارت مينمايم چونكه براى فهم مطالب بىطاقتم مستدعى است در اين شبها مطالب را بقسمى ساده و واضح بيان نمائيد كه مورد توجّه و قابل قبول فهم همه ما باشد چون معنى زبر و بيّنه را نفهميديم متمنى است با بيان ساده توضيح دهيد تا حلّ معمّا گردد .
داعى - اطاعت مىشود زبر عبارت از صورت حرف است كه روى كاغذ نوشته مىشود و بيّنه آن زيادتى است كه در وقت تلفظ معلوم مىآيد .
س در روى كاغذ يك حرف است ولى در وقت تلفظ سه حرف مىشود س و ى و ن در تلفظ ى و ن به او زياد مىشود چون در ميان بيست و هشت حرف تهجّى فقط س است كه در موقع تطبيق حساب زبر و بيّنهاش مساوى مىباشد .
س شصت عدد است بيّنهاش هم كه عبارت از ى و ن باشد شصت است ى ( 10 ) - ن ( 50 ) مىشود شصت .
به همين جهت خطاب مىكند در قرآن مجيد بخاتم الانبياء صلّى اللّه عليه و آله و سلّم يس اشاره به ظاهر و باطن پيغمبر يعنى اى كسى كه از حيث ظاهر و باطن واجد اعتدال ميباشى
شبهاى پيشاور در دفاع از حريم تشيع ( فارسى ) — صفحة 179
مساهمون: سلطان الواعظين ( السيد محمد الموسوي الشيرازي )
ص١٧٩