وَ أَنْفُسَنا وَ أَنْفُسَكُمْ ثُمَّ نَبْتَهِلْ فَنَجْعَلْ لَعْنَتَ اللَّهِ عَلَى الْكاذِبِينَ
« 1 » آنگاه فرمود احدى ادعا ننموده است كه در موقع مباهله بامر پروردگار در مقابل نصارى داخل نموده باشد پيغمبر در زير كساء مگر علىّ بن أبي طالب و فاطمه و حسن و حسين عليهم السّلام را پس چنين مستفاد مىشود كه مراد از انفسنا علىّ بن أبي طالب است و مراد از نسائنا فاطمه زهراء و مراد از ابنائنا حسن و حسيناند كه خداوند آنها را پسران رسول خود خوانده است .
همينكه هارون اين دليل واضح را شنيد بىاختيار گفت احسنت يا ابا الحسن پس از اين استدلال حضرت امام موسى الكاظم عليه السّلام جهة هارون كه حسن و حسين عليهما السّلام فرزندان رسول خدا هستند ثابت مىشود كه جميع سادات فاطمى الى انقراض العالم به اين افتخار جليل مفتخرند و تماما ذرارى و اولادهاى رسول اللّهاند .
دلائل كافى بر اينكه اولادهاى فاطمه اولادهاى پيغمبرند
چنانچه ابن ابى الحديد معتزلى كه از اعيان علماء شما است در شرح نهج البلاغه و ابو بكر رازى در تفسير خود به همين آيه و جمله
أَبْنائِنا
استدلال مينمايند كه حسن و حسين از طرف مادر پسران رسول خدا هستند هم چنان كه خداوند در قرآن مجيد عيسى را از ذريّه ابراهيم خوانده از طرف مادرش مريم .
محمّد بن يوسف گنجى شافعى در كفايت الطّالب و ابن حجر مكى در ص 74 و 93 صواعق محرقه از طبرانى از جابر بن عبد اللّه انصارى و خطيب خوارزمى در مناقب از ابن عباس نقل ميكنند كه رسول اكرم صلّى اللّه عليه و آله و سلّم فرمود ان الله عز و جل جعل ذرية كل نبى فى صلبه و جعل ذريتى فى صلب على بن أبي طالب يعنى خداى عزّ و جل ذريّه هر پيغمبر را در صلب خودش قرار داد و ذريهء مرا در صلب على بن أبي طالب قرار داد .
هامش
( 1 ) هر كس با تو در مقام مجادله برآيد درباره عيسى بعد از آنكه بوحى خدا باحوال او آگاهى يافتى بگو بيائيد ما و شما با فرزندان و زنان و كسانى كه بمنزله نفس ما هستند با هم بمباهله برخيزيم ( يعنى در حق يكديگر نفرين كرده و در دعا و التجاء بدرگاه خدا اصرار كنيم ) تا دروغگويان و كافران را بلعن و عذاب خدا گرفتار سازيم .