باب پنجم : در معاد
و مراد از معاد اعتقاد كردن است به وجوب زنده كردن خداى تعالى جميع مردگان مكلفين را در روزى كه معروف است به روز قيامت ، و حاضر كردن همه را در موقف واحد به جهت حساب اعمال و حكم كردن به دخول كافران و عاصيان به دوزخ كه عبارت از دارى است مهيّا به جهت رسانيدن عقاب ، و به دخول مؤمنان به بهشت كه عبارت از دارى است آماده به جهت ايصال ثواب . و مقصود از اين باب در چند فصل مبيّن گردد :