بترساند .
و نهى از منكر آن است كه اول به دست بازدارد و به زبان بگويد و به دل نپسندد . و اگر به دست نتواند به زبان بگويد ، و اگر به زبان نيارد گفتن به دل بپسندد ؛ و از اين كمتر نباشد .
و هر كه به معروف فرمايد ، چهار چيز ببايد كردن تا ثواب يابد :
اول ، بايد كه مقصودش از فرمودن ، رضاى حق تعالى و قوّت دين و عز اسلام باشد .
دوم « 1 » ، بايد كه مشفق و مهربان بود بر آن كس كه به خيرش فرمايد تا رفق و مدارا كند ، و سخنش مقبول بود .
سوم « 2 » ، صابر بود و بردبار تا چون سفاهتى و بىخردى شنود و بيند ، تنگدل نشود .
چهارم « 3 » ، چون به چيزى فرمايد اول خويشتن كند ، و چون از زشتى بازدارد اول خود بازايستد تا سخنش را تأثير بود .
و پيغمبر ( ص ) گويد كه هر كه به معروف فرمايد ، سبب خير بود و در خير بر وى گشاده گردد و در شر بر وى بسته شود . و مردم بر خير باشند و خيرشان پيش آيد ، مادام تا امر به معروف و نهى از منكر كنند و نيكى فرمايند . و چون به خلاف اين باشد ، خداى تعالى بركات از ايشان بازگيرد و ايشان را بر يكديگر مسلط گرداند ؛ يعنى فراگذاردشان تا خون يكديگر مىريزند ، و ظلمها مىكنند ، و ايشان را در آسمان و زمين هيچ يارى و ناصرى نبود . و در زير عرش نوشته است كه هر كه كردار همهء نيكوكاران به جاى آورد ، و نشستن و برخاستن وى با بدان بود ، وى بدكردار باشد . و هر كه بدكردار بود و با نيكان نشيند ، نيكوكار بود . « 4 »
هامش
( 1 ) . اصل : 2 .
( 2 ) . اصل : 3 .
( 3 ) . اصل : 4 .
( 4 ) . در اينجا باب اول و دوم رساله « در ياد كردن علمها از فريضه و سنت در همه سال » به پايان مىرسد ، و از باب سوم راجع به عبادات است كه در مجلّد ديگرى خواهد آمد . م