چشمه [ اى ] از شير بيرون آورد ، بعد از آن امير المؤمنين ( ع ) شمشير رسول اللّه ( ص ) را به من دهد و مرا به مشرق و مغرب فرستد ، و من هيچ دشمنى از دشمنان خدا را نگذارم مگر كه خونش را بريزم و هيچ بتى را نگذارم مگر كه بسوزانم و تا هند بگيرم و دانيال و يوشع از قبر برآمده به خدمت امير المؤمنين ( ع ) آيند ، ايشان را با هفتاد هزار مرد به بصره فرستد تا هر كه با ايشان معارضه كند همه را بكشند و لشكرى به روم فرستد كه آن را فتح كنند .
بعد از آن هر حيوانى كه خدا گوشتش را حرام كرده همه را مىكشيم تا به روى زمين سواى طيّب نماند و زمين از خبيث پاك شود .
و بر يهود و نصارى و همهء اهل ملل ، اسلام را عرض كنم و ايشان را مخيّر گردانم ميان اسلام و شمشير ، هركس قبول اسلام كند بر او منّت گذارم . و هر كه قبول نكند به امر خدا خونش را بريزم ، و هيچ مردى از شيعيان نماند مگر كه خدا ملكى را فرستد كه رويش را از گرد و غبار خوارى پاك كند . و ازواج و منزلتش را در بهشت به او شناساند . و در زمين كور و زمينگير و مبتلايى نماند . مگر كه خدا به بركت ما اهل بيت بلاى او را دفع گرداند و بركت از آسمان به زمين نازل شود . به حدى كه ميوهء تابستان را در زمستان و ميوهء زمستان را در تابستان بخورند .
و خدا به شيعهء ما كرامتى شفقت فرمايد كه هيچ چيز در زمين از علم ايشان پنهان نماند . و هر كس همهء احوالات اهل بيت خود را داند و هر چه كنند خبر دهد .
و در تفسير على بن ابراهيم از حضرت ابى عبد اللّه ( ع ) روايت كرده در اين آيه :
« سَنُرِيهِمْ آياتِنا فِي الْآفاقِ »
« 1 » كه فرمود اين آيات ، امير المؤمنين ( ع ) و ائمهاند ، وقتى رجعت مىكنند ، دشمنانشان كه ايشان را مىبينند ، مىشناسند .
و در تفسير عياشى از حضرت صادق ( ع ) روايت نموده در اين آيه :
« ثُمَّ رَدَدْنا لَكُمُ الْكَرَّةَ عَلَيْهِمْ »
« 2 » كه فرمود اين كرّه خروج حسين ( ع ) است در رجعت با هفتاد كس
هامش
( 1 ) . فصلت / 53 .
( 2 ) . اسراء / 6 .