آتش را از او دور مىگرداند ، و اگر كسى يك وجب زمين همسايه يا از ديگرى را ، غصب كند ، تا طبقهء هفتم همه غل شود و بر گردنش افتد در روز قيامت ؛ اين نمونهاى است از عذاب روز قيامت .
و امّا احوال اطفال و امثال ايشان مثل سفها و ديوانگان اين است كه در زمان و مكانى كه مردم همه مسلمان و اهل ايمان باشند ، اطفال كه پيش از حدّ بلوغ و تكليف از دنيا روند ، اگر پدر و مادر يا كسى از خويشان كه به جاى ايشان تواند بود ، پيشتر رفته باشد ، آن طفل را پيش او برند و با او در نعمت و لذّت بهشت باشد تا در روز قيامت به رفاقت ايشان به بهشت رود ، و اگر هيچ كدام از والدين يا كسى كه به جاى ايشان باشد نرفته باشد ، آن طفل را به حضرت ابراهيم خليل ( ع ) و فاطمهء زهرا و ساره ( ع ) بسپارند . و ايشان او را اگر شيرخواره باشند ، شير دهند و تربيت كنند تا وقتى كه والدين يا كسى كه از ايشان برود به او سپارند .
و در حديث ديگر آمده كه تا روز قيامت ايشان - صلوات الله عليهم - نگاه دارند و تربيت كنند و روز قيامت جامهها و زينتهاى بهشت بر او پوشانند و به والدين و خويشان سپارند .
و در حديث ديگر آمده كه حضرت پيغمبر ( ص ) فرمود : شبى كه مرا معراج بردند انبيا را در آسمانها ديدم ، و جدّم ابراهيم را هيچ جا نديدم . از جبرئيل پرسيدم كه ابراهيم كجاست ؟ گفت : در بهشت است ، رفتم ، درختى ديدم بسيار بزرگ ، بارهاى بسيار داشت مثل پستانها ، اطفال بسيار بودند همگى از پستانها مىمكيدند و ابراهيم را ديدم در آنجا كه هر طفلى كه پستان از دهنش مىافتاد مثل مادر مهربان باز دهنش مىداد . از او پرسيدم كه اينجا چه مىكنى ؟ گفت : از خداى تعالى خواستم كه مرا قيّم و متكفّل اولاد شيعيان على بن أبي طالب گرداند ! مسئلت مرا اجابت فرموده ، حالا مشغول اين كارم ، و اينها اطفال شيعيان آن حضرتاند كه اين پستانها را مىمكند و طعم و لذّت همه ميوهها و نعمتهاى بهشت را از آن ادراك مىكنند .
رسائل فارسى ( فارسى ) — صفحة 144
مساهمون: حسن بن عبد الرزاق لاهيجى
ص١٤٤