و به هر تقدير روز قيامت اطفال مؤمنان و شيعيان را خلعتها و زينهاى بهشت پوشانيده به والدين و خويشان دهند و با ايشان در بهشت از جملهء بهشتيان باشند .
و در زمان و مكانى كه همهء مردم كافر و گمراه باشند اولاد ايشان را ، با ايشان به دوزخ برند .
و در زمان و مكانى كه مردم مختلف ، بعضى مؤمن و بعضى كافر ، و كافر و مؤمن از هر قوم و قبيله در ميان هم باشند ، و همچنين ديوانگان و جمعى كه عقلشان مثل عقل اطفال باشند ، مثل پيرى كه از غايت پيرى خرف گشته باشد و در اين حال صيت اسلام و ايمان به گوشش رسد ، و جمعى كه قوّت و قدرتشان مثل قوّت و قدرت اطفال باشد ، مثل زنانى كه در خانههاى پادشاهان و حكّام و بزرگان بلاد كفر و ضلالت باشند ، و مردم پريشان و بىدست و پا كه در ديار ايشانند كه نام اسلام اصلا نشنيده يا اگر شنيدهاند در آنجا دستشان به مسلمانى نمىرسد و قدرت بيرون آمدن از آنجا به جايى كه مسلمى باشد و تحصيل دين و ايمان توانند كرد ، ندارند ، براى اين جماعت روز قيامت خداى تعالى فرشتهاى را امر فرمايد كه آتشى بيفروزد ، و بعد از آن ايشان را امر كند كه به اين آتش رويد ، هر كس طينتش پاك و در علم الهى سعيد باشد ، خود را فى الحال در آن آتش اندازد و آتش بر ايشان سرد و سلامت و گلستان شود و ايشان را با مؤمنان داخل بهشت كنند . و ديگران كه از رفتن به آتش ابا و سركشى كنند ، ايشان را به جهنّم فرمايد .
ايشان گويند : خدايا در دنيا قلم تكليف بر ما جارى نكردى و ما در آنجا گناهى نكرديم ! چرا حالا امر به دوزخ مىكنى ؟
بفرمايد : حالا در حضور من امر كردم اطاعت نكرديد با اينكه ديديد كه جمعى رفتند و آتش بر ايشان گلستان شد . در دنيا غايبانه [ چه ] كسى [ را ] اطاعت مىكرديد ؟
رسائل فارسى ( فارسى ) — صفحة 145
مساهمون: حسن بن عبد الرزاق لاهيجى
ص١٤٥