بعد از آن سيصد شيطان بر او موكّل شوند كه هميشه تف بر رويش اندازند و آزارش كنند و ملائكه به استقبالش آمده لعنتش كنند تا به قبر رسد . چون حال [ خود ] را بدين منوال ببيند ، در وقت غسل و كفن و بردن تضرّع و زارى كند و جماعت را قسم دهد كه ديرتر باشيد و شتاب مكنيد كه مىدانم كه عذاب بعد از اين بدتر است .
و بعد از آن نكير و منكر با بدترين صورتى و سختترين حدّتى و سورتى آيند و از خدا و رسول و امام سؤال كنند ، به هر كدام اعتقاد درست داشته باشد ، جواب درست گويد و به هر كدام كه اعتقاد اصلا ندارد يا اعتقاد بد و ناقص داشته باشد و اطاعت چنان كه بايد نكرده باشد ، در جواب زبانش قفل و دهان و نفس ريسمان گلويش مىشود .
پس نكير و منكر چنان گرزى از آتش بر سرش زنند كه هر آفريده كه بشنود بترسد ، حتّى حيوانات ، چون در اثناى چريدن ، آن آواز به گوششان رسد از چريدن بازايستند و دهشت و وحشت كنند . سواى انسان كه [ خداوند متعال ] به فضل و شفقت خود آن آواز را از گوش ايشان پنهان كرده كه اگر مىشنيدند دست از همه كار مىكشيدند و متوجّه هيچ چيز نمىگرديدند .
بعد از آن قبر را بر او تنگ كنند ، چندين بار تنگتر از جاى پيكان در تير و قبر چنان فشارش دهد كه مغز دماغش از ناخنش بيرون آيد ، و درى از دوزخ به قبرش گشايند كه نسيم و تابش آتش مدام به او رسد و جاى خود را در دوزخ بيند و مار و عقرب بسيار از دوزخ همه آتشين بر او مسلّط شوند و در خدمتش باشند تا روز قيامت .
و امّا ساير مؤمنان كه به خدا و انبيا و ائمهء هدى اعتقاد درست و صحيح دارند و از كفر و شرك و گمراهى نجات يافتهاند ، امّا به سبب غفلت و ضعف و نقصان ايمان فريب شيطان خورده ، پيروى نفس كرده و طاعت و معصيت و ثواب و گناه در ميان
رسائل فارسى ( فارسى ) — صفحة 140
مساهمون: حسن بن عبد الرزاق لاهيجى
ص١٤٠