كشتى [ كاشتى ] و از هر غم و اندوه ايمن گشتى ، از آنچه مىترسيدى امان ديدى و به آنچه مىخواستى رسيدى ، مژده باد تو را كه رفيق محمّد و آل محمّد خواهى بود ، و با ايشان در بهشت رفاقت و مصاحبت خواهى نمود .
بعد از اين روحش را با كمال ملايمت و هموارى از بدن بيرون آرد ، مثل كسى كه موى از خمير بيرون كشد .
و در وقت جان دادن رنگش سفيد شود و پيشانيش عرق كند و لبهايش به هم كشيده گردد و بينىاش برآمده شود و از چشم چپش اشك آيد . هر كدام از اين علامتها كه ظاهر شود ، نشان رحمت و سعادت و خوبى عاقبت اوست .
و همچنين [ وقتى ] كه بدنش را غسّال ، غسل مىدهد و كفن مىكند ، ملائكه نيز روحش را به آب و مشك بهشت غسل دهند و به جامههاى بهشت كفن كنند .
و روح ميّت - خواه مؤمن باشد و خواه كافر - همين كه از بدن بيرون رود ، بر بالاى بدن خود پرواز كند و غسل و كفن و دفن هر چه مىكنند همه را مىبيند و از همه چيز خبردار است .
اگر مؤمن است با ايشان مىگويد و قسم مىدهد كه زود باشيد و مرا به قبر رسانيد كه مشتاق بهشت و بىتاب خدمت حضرت رسالت و اهل بيت اويم ، و از مفارقت ايشان صبر و آرام ندارم . و چون او را [ در ] تابوت گذارند و از جا بردارند ، ملائكه و ارواح و خويشان و دوستان و مؤمنان به استقبالش آيند و او را از كدورت و مفارقت اقربا و احبّا و ساير چيزهاى دنيا كه از آنها جدا شده ، تسلّى دهند و به مژدهء راحت و نعمت بهشت دلدارى و نوازشش كنند .
و چون در قبر گذارند قبر به او گويد : خوش آمدى و خوب آمدى وقتى كه بر پشت من مىرفتى و پا بر روى من مىگذاشتى تو را دوست مىداشتم و مشتاق تو بودم ، امروز ببين كه چون در خدمت تو خواهم بود و از همنشينى من چه قدر راحت خواهى نمود .
رسائل فارسى ( فارسى ) — صفحة 138
مساهمون: حسن بن عبد الرزاق لاهيجى
ص١٣٨