تخطي إلى المحتوى الرئيسي

رسائل فارسى ( فارسى ) — صفحة 135

مساهمون:

ص١٣٥
خود مىرنجانيد و آزرده مىگردانيد ؟ كسى پرسيد كه ما چه مىكنيم كه شما را برنجانيم ؟ فرمودند : هر روز اعمال شما را ملائكه بر ما عرض [ عرضه ] مىكنند ، چون بر گناهان شما مطلع مىگرديم ، آزرده مىشويم . و از اين قبيل احاديث از ايشان - صلوات اللّه عليهم - بسيار است . و هر كس طاعت ايشان كند ، طاعت خدا و رسول كرده ، و هر كس مخالفت ايشان كند ، مخالفت خدا كرده ، و اگر كسى به فرض محال از اوّل دنيا تا آخر دنيا عمر كند و هميشه روزها را به روزه و شبها را به نماز گذارد و به قدر چشم برهم زدنى از عبادت خدا فارغ نباشد و با وجود اين به قدر ذرّه‌اى يا كمتر بغض ايشان در دل داشته باشد ، در پيش خدا منافق و كافر است و هيچ عبادت از او قبول نشود و اين همه عبادت كه كرده هيچ به كارش نيايد و سرازير به دوزخش افكنند .

فصل پنجم [ در ] معاد

[ معاد ] يعنى اعتقاد كردن به اينكه خداى تعالى بندگان را بعد از مردن زنده مىگرداند و جزاى اعمال را از خير و شرّ به ايشان مىرساند . و - إنشاء الله تعالى - اين مجمل به نحوى كه در اخبار بسيار از اهل بيت اخيار - صلوات اللّه عليهم - وارد شده در چهار مطلب مفصّل شود :

مطلب اول در ذكر احوال وقت مردن و قبر و برزخ تا روز قيامت

در وقت مردن كه ميّت محتضر شود و حالش متغيّر گردد ، اوّل به امر الهى مالش به نظرش درآيد و خود را به دو نمايد . ميّت به او مىگويد : من اوقات عمر خود را در جمع‌آورى و ضبط تو گذرانيدم و بر سر تو هميشه حرص داشتم و بخل ورزيدم ،