شمامه : عطردان ، گلولهاى به شكل گوى مركب از خوشبوها كه در دست گيرند و بويند .
6 - 29 - ان اللّه في ايام دهركم نفحات ، الا فتعرضوا . يعنى همانا براى خدا در دوران زندگى شما نفحههايى است . پس در معرض اين نفحات قرار بگيريد . نفحات كنايه از تجليات رحمانى است . ( فرهنگ عرفانى سجادى ) .
7 - 29 - وقت : در اصطلاح احوالى چون حب في اللّه ، توكل ، تسليم و رضاست كه بر سالك وارد مىشود . وقت آن بود كه بنده بدان از ماضى و مستقبل فارغ شود ، چنانچه واردى از حق به دل وى پيوندد و سرّ وى را در آن مجتمع گرداند ، چنان كه اندر كشف آن نه از ماضى ياد آيد و نه از مستقبل . ( فرهنگ عرفانى سجادى ) .
10 - 29 - لطيفه ( لطايف ) : سخن نغز و نيكو . در اصطلاح ، اشارات دقيقى است كه عبارت ، گنجايش آن را نداشته باشد . ( فرهنگ عرفانى سجادى ) .
توحيد ( كلمهء توحيد ، لا إله الا اللّه ) : توحيد يكى گفتن و يكى كردن باشد . توحيد به معنى اول شرط در ايمان باشد كه مبدأ معرفت بود به معنى تصديق به آنكه خداى تعالى يكى است . و به معنى دوم ، كمال معرفت باشد كه بعد از ايمان حاصل شود . آن چنان بود كه هرگاه كه مؤمن را يقين شود كه در وجود ، جز بارى تعالى و فيض او نيست ، و فيض او را هم وجود به انفراد نيست . پس نظر از كثرت بريده كند و همه يكى داند و يكى بيند . ( فرهنگ عرفانى سجادى ) .
11 - 29 - كئوس : ج كأس ، جامها ، پيالهها .
غمز : اشاره كردن به چشم و ابرو . افشا كردن سر ، آشكار كردن راز ، سخن چينى .
تهليليه ( فارسى ) — صفحة 82
مساهمون: المحقق الدواني
ص٨٢