« ابو الحسن على بن الحسين بن موسى بن بابويه القمى المشهور بابن بابويه از اعاظم مجتهدان قم و از اكابر مواليان صاحب غدير خمّ است ناشر ناموس هدايت و كاسر ناقوس غوايت بود ، سمير ضمير الهام پذيرش مانند آل بويه اعلاء لواى احكام عترت و كتاب ، و صرير خامهء حقايق تصويرش مانند نام بابويه صداى فتح الباب احباب ، و صراخ عذاب ذوى الاذناب است ، در كتاب خلاصه مسطور است كه : عليّ بن بابويه شيخ اهل قم بود در عصر خود و فقيه و ثقهء ايشان بود و او بعراق آمد و بصحبت ابو القاسم حسين بن روح كه وكيل ناحيهء مقدّسهء مهدويّه بود رسيد و از او بعضى مسائل دينيّه پرسيد و بعد از مفارقت كتابتى نوشته بعلىّ بن جعفر بن اسود داد و به او فرستاد و در آن كتاب استدعا نموده بود كه رقعهء او را كه در آنجا التماس دعاى فرزند نموده بود به نظر شريف امام عليه السّلام رساند و چون آن رقعه به نظر شريف امام رسيد در جواب او نوشتند كه : « قد دعونا اللّه لك بذلك ، و سترزق ولدين ذكرين خيّرين » و ببركت دعاى آن حضرت خداى تعالى او را دو پسر داد ابو جعفر و ابو عبد اللّه ، و از ابو جعفر منقول است كه مىگفت : من بدعاى صاحب الامر عليه السّلام متولّد شدهام و به آن افتخار مىنمود . و علىّ بن بابويه در سال سيصد و بيست و نه وفات يافت جمعى از اصحاب ما گفتهاند كه : روزى در خدمت ابو الحسن علىّ بن محمّد السّمريّ « 1 » كه يكى ديگر از وكلاء صاحب الأمر عليه السّلام است نشسته بوديم كه ناگاه بر زبان او گذشت كه : رحم اللّه عليّ بن الحسين بن بابويه بعضى از حاضران گفت كه :
هامش
از خط مصنف بسال 1059 به عمل آمده است و چون نسخ مطبوعهء مجالس المؤمنين بر خلاف وصيت قاضى ( ره ) چنان كه در آخر همهء نسخ مجالس المؤمنين هست بسيار مندمج و درهم و برهم و مغلوط و بلكه پر غلط است نگارنده همت بر آن گماشته است كه مطالب منقوله را با نسخهء مذكوره مقابله كند تا آن مطالب در حدود امكان بىغلط در دست خوانندگان قرار گيرد ان شاء اللّه تعالى يا لا اقل كم غلطتر زيرا گاهى مطالب در خود اصول منقول عنها غلط بوده است چنان كه قاضى ( ره ) در آخر همان كتاب به اين نيز تصريح كرده است .
( 1 ) - صاحب نخبة المقال در مستطرفات الكنى و الالقاب گفته ( ص 198 ) : « السمرى على بن محمد و هو بفتح السين المهملة و ضم الميم أو كسرها أو بكسرهما على اختلاف النقل و الياء للنسبة فالراء مكسورة كذا ضبطه الشيخ أسد اللّه التسترى ( ره ) » .