و از عقايد حقّهء طايفهء اثنا عشريّه است حتّى مخالفان ما ، ما را با استدلال با اين آيه بر آنچه ياد شد تخطئه و سرزنش و تعيير ميكنند چنان كه مؤلّف بعض فضائح الرّوافض اين امر را از مطاعن شيعه شمرده و مصنّف بزرگوار شيخ عبد الجليل قزوينى ( ره ) بردّ او پرداخته است چنان كه در آينده در متن ياد خواهد شد ، و همچنين فاضل روزبهان در آخر ابطال الباطل با اين آيه بر بطلان مذهب شيعه استدلال كرده و قاضى نور اللّه شوشترى ( ره ) در احقاق الحقّ بجواب استدلال او پرداخته و دلائل موهوم او را موهون ساخته است ، در هر صورت در نقل مقدار مذكور از كلمات بزرگان با توجّه بتصدّى مصنّف ( ره ) باثبات حقّانيّت مدّعا با آيهء مذكوره چنان كه خواهد آمد براى اهل انصاف كفايت است و طالب تفصيل بيشتر بمفصّلات رجوع كند .
امّا حديث : « لو لم يبق من الدّنيا » چون به قدر كافى در ضمن تفسير آيه سخن از آن نيز بميان آمد و معلوم شد كه آن حديث در ميان همهء مسلمانان مورد قبول است و متّفق عليه خاصّه و عامّه است از اين روى در پيرامون آن بيش از اين بحث نمىكنيم با توجّه باينكه در آينده نيز از آن بحث خواهد شد .
تعليقهء 8 ( ص 7 ؛ س 13 ) اگر صفات خدا زايد بر ذات باشد تعدد قدما لازم آيد .
اينكه مصنّف ( ره ) گفته ( ص 7 ) : « چنان كه در اثبات صفات نه قديم لازم است » .
اشاره به آنست كه در ميان متكلّمان مشهور و در كتب كلام مذكور است از اينكه صفات ثبوتيّهء الهيّه كه بنابر مشهور هشت صفت است اگر زايد بر ذات باشند تعدّد قدما لازم خواهد آمد پس بهتر آنست كه باندكى از اين مطلب تصريح كنيم .
علامهء حلى ( ره ) در باب حاديعشر گفته : « الفصل الثّاني في صفاته الثّبوتيّة و هي ثمانية ؛ الاولى - أنّه تعالى قادر مختار ( تا آخر كلام او ) » كه طالبش بشرح باب حاديعشر كه فاضل مقداد ( ره ) نوشته و مكرّر طبع و نشر و ترجمه شده است رجوع كند . شيخ على اصغر بروجردى ( ره ) در عقايد الشيعه بعد از بحث