انّي تارك فيكم الثّقلين كتاب اللّه و عترتي أهل بيتي لن يفترقا حتّى يردا عليّ الحوض .
و ايضا فانّ التّمكين في الارض على الاطلاق لم يتّفق فيما مضى فهو منتظر لأنّ اللّه عزّ اسمه لا يخلف وعده » .
ابو الفتوح رازى ( ره ) در تفسير آيهء مذكور بعد از نقل اقوال مخالفان گفته ( ج 8 چاپ اسلاميّه ، ص 236 ) :
« و قول ديگر آنست كه در تفسير اهل البيت آمد كه مراد به اين خليفه صاحب الزّمان است عليه السّلام كه رسول عليه السّلام خبر داد بخروج او در آخر زمان و او را مهدى خوانند و امّت بر خروج او اجماع كردند و انّما خلاف در عين افتاد .
و دليل بر صحّت اين قول و فساد آن قولهاى ديگر آنست كه خداى تعالى وعده داد و وعده به چيزى باشد كه نبود ، و اگر مراد دولت ملّت رسول است اين نقد بود وعده نبود كه اين در عهد رسول عليه السّلام بود كه خداى تعالى ملل و شرايع منسوخ كرد و زمين از ديگران بستد و برسول داد .
دگر آنكه اين استخلاف به خود حوالت كرد چنان كه استخلاف خلفا كه پيش از ايشان بودند .
دگر آنكه تمكين از دين پسنديده به آن حدّ نيست كه خداى تعالى حكايت كرد و تبديل خوف به امن هم حاصل نيست بر حدّ آنكه از او باز گويند .
و آنكه گفت : يعبدونني لا يشركون بى شيئا ؛ اين هم حاصل نيست .
و اين جمله كه گفتيم همه دليل فساد قول آنان مىكند كه آيت را بر خلافت صحابه حمل كردند .
و ديگر آنكه امّت از ميان دو قول قائلند ( تا آخر استدلال او كه مقام گنجايش نقل آن را ندارد هر كه طالب باشد بتفسير مذكور مراجعه كند ) .
و نيز در دنبالهء بيانات خود گفته :
« و ليمكنّن لهم دينهم الّذي ارتضى لهم ؛ اگر تمكين از دين بر حدّ آن خواستند كه امروز هست و در عهد صحابه بود اين و مانند اين در عهد رسول عليه
تعليقات نقض ( فارسى ) — صفحة 20
مساهمون: السيد جلال الدين الحسيني الأرموي المحدث
ص٢٠