طالب تفصيل بكتاب « وزارت در عهد سلاطين بزرگ سلجوقى » يا ساير مظانّ ترجمهء وى در مفصّلات مراجعه كند زيرا اين تعليقات گنجايش بحث بيش از اين مقدار را كه كلمات متن را روشن مىكند ندارد .
امّا عطّاش أقرع مراد از او « أحمد بن عبد الملك بن عطّاش » است كه ترجمهء حال و سيّئات اعمالش از كفر ابليس مشهورتر است و در غالب كتب تواريخ و تراجم و سير نيز مذكور است .
امّا ترجمهء « ابو الفتوح گورخر » را بدست نياوردم .
امّا « بزرجميد - بزرگميد » نايب حسن صبّاح ترجمهء او نيز معلوم و در بسيارى از كتب مذكور است
امّا « مسعود زور آبادى » در تعليقهء 61 ياد خواهد شد .
امّا باقى كسانى كه بتراجم آنان اشاره نكرديم به جهت آنست كه يا بشرح حال ايشان واقف نشديم يا از مشاهير بودهاند كه حاجت بترجمه ندارند .
تعليقهء 56 ( ص 124 ؛ س 12 )
اينكه مصنّف ( ره ) ضمن معرّفى حسن صبّاح گفته : « نه بدر مصلحگاه نشست و نه بدر زادمهران » و در موارد بسيار ديگر نيز از اين دو جا نام برده است ، از ملاحظهء كتب قدما و تتبّع آثار سلف برمىآيد كه تا حدود قرن هفتم هجرى اين دو محلّ به همين دو نام در رى بوده است و نظر به آنكه اشتباه در اين قبيل موارد كه اصلش از ميان رفته و نامش در كتب باقى مانده است بسيار واقع مىشود در اين دو اسم نيز برخى از فضلا تصريح كردهاند كه ما نام آنها را در كتب جغرافيا و معاجم بلدان نيافتيم و نمىدانيم كه نام چه جائى بوده است ، و برخى ديگر كه مىدانستهاند كه نام دو محلّه از محلّات رى بوده است آنها را باشكال گوناگون از قبيل « زادمهران » و « زامهران » و « آزاد مهران » و « دروازهء مهران و « مصلحكان » و « مصلّى گاه » و « مصلحتگاه » و « مسلخگاه » در كتب خود نقل كردهاند از اين روى لازم ميدانم