كرده شد ، و ايشان را بكشتند . و صاحب الثّديه « 1 » كه پيغامبر صلوات اللّه عليه على را گفته بود نشان او نيافتند « 2 » پس از آنكه بسيار بجستند و آن قصّه معروفست . و اين مذهب از آنگاه باز در ميان خلق پيدا آمد و ايشان على را و هر كس را كه پس از او بوده است منكرند و به همهء روزگارها طايفهاى از ايشان بودهاند ، در ميان ايشان فصحا و خطبا و مبارزان عظيم خاستهاند چون نافع ازرق و قطرى بن الفجاءة التّميمى و ضحّاك بن قيس و مانند ايشان . و ايشان پانزده فرقت باشند :
1 - الازرقيّه ، اصحاب نافع بن ازرق .
2 - النّجدات ، اصحاب نجدة بن عامر الحنفى .
3 - العجارده ، اصحاب عبد الكريم [ بن ] « 3 » عجرد .
4 - الخازميه ، اصحاب شعيب بن خازم .
5 - الثّعالبة ، اصحاب ثعلبة بن عامر .
6 - الجروديه ، اصحاب عبد اللّه بن جرود .
7 - الصّفريّه ، اصحاب زياد [ بن ] « 4 » الاصفر .
8 - الاباضيّه ، اصحاب عبد اللّه بن اباض .
9 - الحفصيّه ، اصحاب حفص بن المقدام .
10 - البيهسيّه ، اصحاب ابى بيهس بن هيصم .
11 - اليزيديّه ، اصحاب يزيد بن انيسه .
12 - الشّمراخيّه ، اصحاب عبد اللّه بن شمراخ .
13 - الفضليّه ، اصحاب فضل بن عبد اللّه .
14 - الضّحّاكيّه ، اصحاب ضحّاك بن قيس .
15 - البدعيّه ، اصحاب يحيى بن اصرم ، و بر خويشتن تقطيع بهشت گواهى دهند .
اين گروه خوارج و مذهب ايشان در اصل يكيست و هر يكى را ازين قوم كه ياد كرديم
هامش
( 1 ) - رجوع شود به حواشى مرحوم اقبال . ( م . د . ) .
( 2 ) - اصل : نيفتد . متن تصحيح شادروان كسروى است . ( م . د . ) .
( 3 ) - كلمهء ميان دو قلّاب افزودهء مرحوم اقبال است . ( م . د . ) .
( 4 ) - كلمهء ميان دو قلّاب افزودهء مرحوم اقبال است . ( م . د . ) .