بر چيزى كه در آن خشم خداى تعالى باشد يا خشم مادر و پدر و يا بريدن از رحم بود و آنچه بدين ماند كفّارت آن سوگند باشد كه آن كند كه خير باشد و چيزى كه از اين جمله كه گفته آمد حاصل نيايد ، و هر كه سوگند خورد بر آنكه فلان چيز نكند پس بكند كفّارتش واجب گردد اگر چه كفّارتش بكند تا توبه نكند از عقابش نرهد .
و سوگند بر پنج قسم است
يكى - آنست كه سوگند خورد بنامى از نامهاى خداى تعالى بهر گفتن كه باشد و چون بدروغ كند كفّارتش واجب گردد .
دوّم - آنست كه سوگند خورد به حضرت مصطفى عليه السّلام يا بپيغمبرى ديگر يا بامامى از جملهء دوازده امام عليهم السّلام يا بمادر و پدر يا بكعبه و آنچه بدين ماند ، هر كه بدين چيزها سوگند خورد كفارتش لازم نيايد و ليكن بزه كار گردد .
سيّم - آنست اگر چه براست خورد بزه كار گردد و اين آن باشد كه گويد از خدا يا از رسول يا ازين كتاب بيزارم .
چهارم - آنست كه سوگند خورد و سخنى هرزه بگفته باشد و چنان سوگند خوردن الّا كار جاهلان نبود چنان كه گويد كه : اگر من فلان كار كنم يا نكنم جهود يا گبر يا ترسايم ، يا نان و آب بر من حرامست .
پنجم - آن سوگند است كه نذرى كند كه حجّى يا ذكر مسجدى كند يا طلاق خورد كه فلان فعل نكند ؛ شخصى را كه اين حال پيش آيد بايد كه بر فتواى علما كار كند و هر دو كس كه ميان ايشان به چيزى اندك خلاف رود هر كه حرمت خدا نگاهدارد و بر آن سوگند نخورد و ندهد مزدى عظيم بيابد و خداى تعالى عوض آنچه بشود ازو باز دهد . و در خبر است كه هر كه سوگند خورد بدروغ چنان كه داند كه دروغ است خداى تعالى بقيامت روى وى سياه كند . و حضرت باقر عليه السّلام فرمايد كه : خداى را فرشته ايست كه تسبيح وى آنست كه :
سبحان ربّي العظيم ليس كمثله شيء
؛ خداى تعالى گويد : هر كه به اين كلمات ايمان ندارد سوگند بدروغ خورد و چنان باشد كه با خداى تعالى كارزار مىكند و سوگند بدروغ درويشى بميراث