338 -
من خاف اللَّه خوّف اللَّه منه كلّ شىء .
( 1 ) هر كه از خدا بترسد خداى تعالى همه چيز را از وى بترساند .
و من لم يخف اللَّه خوّفه اللَّه من كلّ شىء
« 1 » .
و هر كه از خداى نترسد خداى تعالى او را از همه چيزى بترساند .
339 -
من أحبّ لقاء اللَّه أحبّ اللَّه لقاءه ، و من كره لقاء اللَّه كره اللَّه لقاءه .
( 2 ) هر كه دوست دارد رسيدن بخداى تعالى را ؛ دوست دارد خداى تعالى رسيدن او را ، و هر كه نخواهد رسيدن بخداى را نخواهد خداى تعالى رسيدن بوى را يعنى هر كه خواهان آخرت باشد ناچار عبادت كند و پرهيزگار باشد خداى تعالى او را دوست دارد ، و هر كه خواهان دنيا باشد از پس دنيا و هوا باشد و ناچار در عبادت تقصير كند و بگناه آلوده گردد خداى تعالى او را دشمن دارد .
340 -
من سئل عن علم يعلمه و كتمه ألجم بلجام من النّار .
( 3 ) هر كه را پرسند از علمى كه داند و باز پوشد و نگويد روز قيامت لجامى سازند از آتش و بر سرش كنند و بدان نوع بدوزخ برند يعنى از اصول دين بود ، يا از فرايض و واجبات بود ، يا گواهى داند و باز پوشد و نگويد .
341 -
من استطاع منكم ان تكون له خبيئة من عمل صالح فليفعل .
( 4 ) هر كه تواند از شما كه ويرا بود كردار پوشيدهء از كردارهاى نيك بايد كه بكند زيرا آن باخلاص نزديكتر بود و از ريا دور تر بود پس خداى تعالى آن را دوستر دارد ؛ أمّا فرايض و واجبات چون نماز و روزه و زكات آن به باشد كه بآشكاره « 2 » بود تا ديگرى بكردن آن نزديكتر شود و تهمت نزند كه وى طاعت نمىگزارد .
و آوردهاند كه طاعت پنهانى بر طاعت آشكارا چندانى درجه و تفضيل دارد كه فريضه بر سنّت .
هامش
( 1 ) طبق نسخهء عتيقه اين قسمت جزء حديث سابق و متمّم آنست .
( 2 ) كذا در نسخهء قديم و در نسخهء ديگر : « آشكارا » .