( 1 ) هر كه در چيزى آهستگى كند آن كار صواب آيد يا نزديك بود كه بصواب آيد ، و هر كه در چيزى شتاب كند در آن كار خطا كند يا نزديك بود كه بخطا افتد .
294 -
من يزرع خيرا « 1 » يحصد رغبة
« 2 » .
( 2 ) هر كه خير كار در غبت درود ؛ يعنى آنچه وى را سود دارد و بر آن پشيمان نباشد .
29 -
و من يزرع شرّا يحصد ندامة .
( 3 ) و هر كه شرّ و بدى كارد پشيمانى درود .
296 -
من أيقن بالخلف جاد بالعطيّة .
( 4 ) هر كه را يقين بود بعوض سخاوت كند و خير بجا آورد ، يعنى هر كس كه بداند كه خداى تعالى رنج مؤمنان ضايع نكند در خير كردن تقصير نكند .
297 -
من أحبّ ان يكون أكرم النّاس فليتّق اللَّه
. ( 5 ) هر كه دوست دارد كه بزرگترين مردمان باشد گو پرهيزگار باش .
298 -
و من أحبّ ان يكون أقوى النّاس فليتوكّل على اللَّه .
( 6 ) هر كه دوست دارد كه قويترين مردمان باشد گو توكّل بر خداى كن ؛ و توكّل آنست كه كسب از وجه حلال طلب كند چنان كه عادت بود ، و اگر چنان كه وقتى دشوارتر بدست آيد جزع و تنگدلى نكند و اعتقاد ببندد كه آن از قبل خداى تعالى است و مصلحت چنانست .
يكى از بزرگان گويد كه بعد از سى سال علم آموختن شش چيز را بيافتم كه خلق را برهاند من آن را نگاهداشتم .
هامش
( 1 ) بايد دانست كه باز در اينجا اصل نسخه بسيار مشوّش است و تقديم و تأخيرهاى عجيبى به كار رفته است پس مطابق نسخهء عتيقه اصلاح شد يعنى از سطر 4 صفحهء هفتاد و هشت آن نسخه بسطر 4 صفحهء يك صد و چهل و دو از آن برگشتيم و تفصيل آن خارج از گنجايش مقام است .
( 2 ) در نسخهء قديمه :
« يحصد غبطة »
و در حاشيه بعبارت : « أى فرحا » ترجمه شده .