تخطي إلى المحتوى الرئيسي

اصول حكمت اسلامى و ديدگاه هاى فلسفه بشرى (فارسى) — صفحة 258

مساهمون:

ص٢٥٨
مسلّط چيره مىدانند ترسيم و تصوير مىكند .

خداوند ، انسان را ارج نهاد

آرى ! ما خدا باوران معتقد هستيم كه عوامل در بر گيرندهء انسان ، تأثيرى آشكار دارند . ليكن نه تأثيرى مطلق . اين تأثير ممكن است انسان را از راه راست منحرف كند و در اين ميان ، تنها خداوند عزّ وجلّ ، كه مخلوقات را آفريده و به ويژگيها و قابليتهاى آنان آگاهتر است ، اين خداوند سبحان ، به انسان دستور داده است در برابر عوامل مؤّثر محيطى مقاومت كند ، زيرا اميد بسيارى در چيرگى بر اين مؤثرات وجود دارد . قرآن كريم مىفرمايد : إِنَّا هَدَيْنَاهُ السَّبِيلَ « 1 » . « ما راه را بر او نموديم . » لَقَدْ كَرَّمْنَا بَنِي آدَمَ . . . « 2 » . « ما آدميزاده را ارج‌نهاديم . . . » ونيز مىفرمايد : لَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنسَانَ فِي أَحْسَنِ تَقْوِيمٍ « 3 » . « ما انسان را در بهترين صورت و نظام آفريديم . » پس اين هدايت چيست و از چه روست ؟ و تكريم كدام است و چرا ؟ و تقويم احسنى كه قرآن بدان اشاره دارد كجاست و دليل آن چيست ؟ آنگاه خداوند بزرگ انسان را اين چنين مورد خطاب قرار مىدهد :
هامش
( 1 ) - سورهء انسان ، آيهء 3 . ( 2 ) - سورهء اسراء ، آيهء 70 . ( 3 ) - سورهء تين ، آيهء 4 .
اصول حكمت اسلامى و ديدگاه هاى فلسفه بشرى (فارسى) — صفحة 258 | آژير / السيد محمد تقي المدرسي