عمّ تو ؟
گفتم : پروردگارا تو بهتر مىدانى على بن ابى طالب را خليفهء خود گردانيدم پس هفت مرتبه از ملكوت اعلى ندا رسيد كه اى احمد با « على بن ابى طالب » نيكو سلوك بكن و حرمت او را رعايت كن ، پس ندا فرمود كه نظر كن به جانب راست عرش چون نظر كردم ديدم كه بر ساق عرش نوشته است كه : و خداوندى بجز من نيست و شريك ندارم و محمد رسول من است و او را قوت بخشيدم به على اى احمد نام ترا از نام خود اشتقاق كردهام منم خداوند محمود حميد و توئى محمد ، و نام پسر عم ترا از نام خود اشتقاق كردهام ، منم خداوند اعلى و اوست على ، اى ابو القاسم برگرد هدايتكننده و هدايت يافته ، نيك آمدى ، و نيك رفتى ، خوشا حال كسى كه به تو ايمان آورد و ترا تصديق نمايد ، پس به درياى نور افتادم و موجهاى آن دريا مرا فرود آورد ، و چون به جبرئيل رسيدم نزد « سدرة المنتهى » جبرئيل گفت : اى خليل من خوش رفتى و خوش آمدى ، چه گفتى و چه شنيدى ؟ من آنچه گفتنى بود به او گفتم و آنچه نهفتنى بود نهفتم .
پس با جبرئيل برگشتيم و به آسمان هفتم رسيديم به جبرئيل گفتم كه از آن دو ملك بپرس كه آن جوان هاشمى كيست كه اين قصر را از براى او مقرر كردهاند ؟
پرسيد ، گفتند على بن ابى طالب است ، و همچنين در آسمانهاى ديگر » .
و در كتاب حياة القلوب در ضمن حديث طويلى از على بن موسى الرضا ( عليه السلام ) مروى است كه : حضرت رسالت فرمودند كه ، چون در شب معراج به حجابهاى نور رسيدم جبرئيل گفت : پيش رو اى محمد ، و خود ايستاد ، گفتم : اى جبرئيل در چنين وضعى از من جدا مىشوى عرض كرد : اى محمد اين مقام منتهاى حدى است كه خداوند عالم براى من مقرر كرده است اگر از اين مقام تجاوز نمايم بالهاى من مىسوزد . پس مرا در درياى نور غوطه دادند و در بحار الانوار خداوند جبّار شنا كردم تا رسيدم به آنجا كه خدا مىخواست كه مرا به آنجا بالا برد از علوّ ملك خود .
و در همان كتاب از حبيب سجستانى مروى است كه : از امام محمد باقر ( عليه السلام ) پرسيدم از تفسير آيهء
« ثُمَّ دَنا فَتَدَلَّى فَكانَ قابَ قَوْسَيْنِ أَوْ أَدْنى »
« 1 » فرمود :
هامش
( 1 ) . سورهء نجم ( 53 ) ، آيات 8 و 9 . قاب قوسين همان سدرة المنتهى است نزد « سدره » اول مرتبهء تعيّن امكانى است و ملائكه و اولو العزم در مقام مستقرند و ولوج در واحديت و احديت به نحو مقام خاص ورثهء محمدى است .