اى پناه بىپناهان ملجأ بيچارگان * دست ما گير از كرم اى بىدريغ احسان تو
حامى درماندگان * جان ما قربان تو دست ما دامان تو
گرچه ما د رجنب حقّت قاصريم و بىوفا * ما گدايان را بود چشم طمع بر خوان تو
عذر خواهيم اى شها * جان ما قربان تو دست ما دامان تو
بين دل سوزان ما و ديدهء گريان ما * اى كه رحم هر بَشَر يكقطره از عمّان تو
رحم كن بر جان ما * جان ما قربان تو دست ما دامان تو
اى شها بر دوستانت پير و برنا كن نظر * در دو عالم جُز تو نبود ياور ياران تو
بر ( جوادت ) هم نگر * جان ما قربان تو دست ما دامان تو
قربان تو اى امام هشتم جانم * بادا به فرداى تو سَر و سامانم
* * * *
بر ديده نهم خاك ره زوّارت * گردش به همه درد بود درمانم
يا رب بزيارتش مرا روزى كن * مشمول عنايتش بهر روزى كن
* * * *
وز نور ولايتش دلم را پُر ساز * چون مشعل نور شعلهافروزى كن
گويند چرا پياده ره پيمائى * نادان بگمانش اين بود سودائى
* * * *
در مهر رضا ( ع ) چنان دلم شيدا هست * با سَر بروم گرم نباشد پائى
اى كاش مرا شمارد از زوّارش * يا بشمردم غلام و خدمت كارش
* * * *
اين فخر ( جواد ) بَس بود در دو سَرا * زوّار پياده رضا ( ع ) بشمارش
يا رب تو بمقصدم مزا نائل كن * اين رنج و تعب قبول از اين سائل كن
* * * *
زوّار پيادهء رضايم بشمار * قابل اگرت نيم مرا قابل كن
اى شاه خراسان بسلام آمدهايم * از بهَر گدائى چو غلام آمدهايم
* * * *
زوّار پيادهايم ما را بهپذير * بنما نظرى گرچه عوام آمدهايم
* * * *