اين بر خلاف زكات است كه از سرمايه و اموال مردم اخراج مىشود تا به مصرف خود مردم برسد . خداوند در مورد زكات مىفرمايد :
« خُذْ مِنْ أَمْوالِهِمْ صَدَقَةً . . . »
يعنى اين پذيرفته شده كه مقدار زكات در ابتدا مال صاحبان آن است ، ولى به عنوان حقوق شرعى بايد آن را از مال خود خارج كنند . آنچه در روايات تحت عنوان تطهير مال بوسيله زكات گفته شد ، با اين توجيه قابل فهم است ؛ همانطور كه حكمت حرمت زكات بر بنى هاشم را بر اين اساس مىتوان بهتر فهميد .