به وديعه گذاشتن احكام نزد ائمه ( عليهم السلام )
برخى از علما فرمودهاند كه برخى از احكام شرعى پس از تشريع در بوته اقتضا مىمانند ، و در زمانى ديگر به فعليت مىرسند . به عبارت ديگر ، حكم اگر چه از طرف خداوند منجّز شده ، اما ابلاغ آن مقتضيات و زمان خاص خود را مىطلبد ، و بنابراين در حقيقت ، چنين حكمى نزد رسول خدا و ائمه ( عليهم السلام ) به صورت امانت مىماند تا زمان مقتضى ابلاغ آن برسد ، و آن وقت تبليغ شود و به فعليت برسد . از اين رو فرمودهاند كه حكم " خمس " در زمان پيامبر اكرم ( ص ) منجّز شده بوده ، ولى تبليغ و بيان آن به تأخير افتاده تا اينكه وقتش برسد .
از برخى سخنان آيت الله بروجرى ( قدس سره ) اعتقاد ايشان به اين نظريه برداشت مىشود . ايشان در پاسخ به اين پرسش كه چطور عامه حكم خمس را قبول ندارند ؟ مىفرمايند چون عامه ائمه اطهار ( عليهم السلام ) را قبول نداشتهاند ، از مطلبى مثل خمس كه بيان آن توسط ائمه ( عليهم السلام ) بوده اعراض كردند . با اين پاسخ در واقع ايشان پذيرفته كه حكم خمس ، اگر چه در زمان رسول اكرم ( ص ) تشريع شده ، ولى براى مردم تبليغ و بيان نشده ، و نزد ائمه اطهار ( عليهم السلام ) به امانت بوده ، و آن حضرات پس از مدتها ، در زمانى كه مقتضيات آن حاصل شد - يعنى در زمان امام باقر ( ع ) - آن را اعلان فرمودهاند .
ايشان در كتاب خمس مىفرمايد :
« السابع مما يجب فيه الخمس ، وهو كل ما يستفيده الإنسان طول سنته تدريجاً بعد إخراج مؤنة سنته . . . وهذا في الجملة مما لا شبهة فيه عند الإمامية ، بل هو من متفردات مذهبهم ، خلافاً للعامّة فلم يعدّوه من موارد وجوب الخمس فإنّهم لمّا لم يذهبوا إلى حجية قول أئمتنا المعصومين ( عليهم السلام ) أعرضوا عمّا اختصوا به من الأقوال
خمس در عصر پيامبر (ص) و پاسخ به برخى شبهات (فارسى) — صفحة 132
مساهمون: الشيخ يد الله الدوزدوزاني التبريزي
ص١٣٢