شيعيان اجتهاد به اين معنا را - كه مستلزم ردّ حكم نبى است - قبول ندارند ، و حتى در مورد ائمه ( عليهم السلام ) آن را نمى پذيرند ، و اهل بيت هرگز چنين نكرده اند . شيعه قائل است كه نبى اكرم ( ص ) شريعت را به طور كامل آورد ، و آن را به حضرت اميرالمؤمنين ( ع ) سپرد ، و از آن حضرت ، به ائمه پس از ايشان ( عليهم السلام ) رسيد ، و آنها تنها مأمور به تبليغ آن هستند ، و شأن تشريع ندارند .
شاهد اين مدعا همين بس كه مىبينيم ائمه اطهار ( عليهم السلام ) پاسخ پرسشهايى را كه از سوى دشمنان و يا اهل تسنن مطرح مى شد ، با استناد به آيات و يا با نقل روايات از پيامبر ( ص ) مى دادند ، نه آن كه - آن طور كه صاحب جواهر ( قدس سره ) فرموده - خود اجتهاد كنند و اجتهادشان حكم شرع شود .
همچنين بسيارى از روايات معتبر اهل بيت ( عليهم السلام ) ظهور ، بلكه صراحت ، در اين معنا دارد كه ما هر چه مى گوييم از قرآن و سنت رسول خدا ( ص ) است « 1 » .
هامش
( 1 ) - الكافى : ج 1 ، ص 54 ، كتاب فضل العلم ، بَابُ الْبِدَعِ وَالرَّأْى وَالْمَقَايِيس ، ح 14 .