سه چيز است كه وجدان پاك يك فرد مسلمان ، از آن فروگذارى نمىكند و بر خود روا نمىدارد كه دربارهء آن كوتاهى نمايد :
- خلوص نيّت در رفتار و كردار خويش و پيوسته خدا را در نظر داشتن .
- ادرز پاك و درو از آلايش ، نسبت به مؤولان امر روا داشتن .
- پيوستن به بافت جماعت مسلمان و از ايشان كناره نگرفتن .
و اين يك وظيفه شرعى است كه آحاد مسلمينن ، بايستى همواره در جريان امور باشند و نسبت به جريانات كشور بىتفاوت نباشند و كشور و دولت را از خود بدانند و خود را صاحبان حقيقى كشور و مصالح امّت بدانند و دولت مردان را خدمتگذاران مخلص ملّت دانسته ، علاوه بر همكارى و وفادارى نسبت به آنان ، بر رفتار و كردار آنان نظارت كامل از خود نشان دهند ، تا دولتمردان پيوسته احساس كنند كه صاحبان حقيقى كشور شاهد و ناظر رفتار آنان مىباشند .
در مقابل ، وظيفهء دولتمردان است كه همواره مردم را در جريانات كارها در تمامى ابعاد سياستگذارى قرار دهند و هرگز از آنان فاصله نگيرند و آنان را بيگانه ندانند .
و اين همكارى و وفادارى توأم با نظارت و حسن مراقبت ، بهترين و مستحكمترين پشتوانهاى است ، كه يك دولت مردمى مىتواند بدان اعتماد كند و پايههاى حكومت و دولت را براساس آن هرچه استوارتر سازد ، لذا بايد اين اعتماد و حسّ همگارى دو طرفه باشد .
مولا امير مؤمنان عليه السّلام مىفرمايد :
« فإذا عملت الخاصة بالمنكر جهارا ، فلم تغيّر العامّة ذلك ، استوجب الفريقان العقوبة من اللّه » « 1 » هرگاه خواصّ مرتكب خلاف شوند و عامّهء مردم بر آنان خرده نگيرند ، هر دو گروه دچار سوء عاقبت خواهند گرديد .
مسؤوليّت رهبر در پيشگاه خدا و مردم
مسألهء مسؤوليّت مقام رهبرى در پيشگاه خدا و مردم از همين وظيفهء متقابل رهبر و مردم نشأت گرفته ، زيرا مقام رهبرى در پيشگاه الهى مسؤوليّت دارد تا مجرى
هامش
( 1 ) . وسائل الشيعة باب 4 ( امر به معروف ) ج 16 ص 136 رقم 1 .