هدايت به دست مىآيد .
خداوند حضرت ابراهيم عليه السّلام را در جايگاههاى متعددى آزمايش كرد و حضرت ابراهيم عليه السّلام پس از گذراندن مراحل آزمايش و كوشش در راه تكامل ، شايستگى امامت را پيدا كرد ؛ ازاينرو خداوند حضرت ابراهيم عليه السّلام را به امامت منصوب كرد و او را الگوى همهء انسانهاى جهان ، چه حال و چه آينده ، قرار داد .
وَ إِذِ ابْتَلى إِبْراهِيمَ رَبُّهُ بِكَلِماتٍ فَأَتَمَّهُنَّ قالَ إِنِّي جاعِلُكَ لِلنَّاسِ إِماماً
« 1 » ؛ « و چون ابراهيم را پروردگارش با كلماتى بيازمود ، و وى آن همه را به انجام رساند ، [ خداوند به او ] گفت : " من تو را پيشواى مردم قرار دادم " » .
دربارهء حضرت موسى عليه السّلام مىخوانيم :
وَ فَتَنَّاكَ فُتُوناً فَلَبِثْتَ سِنِينَ فِي أَهْلِ مَدْيَنَ ثُمَّ جِئْتَ عَلى قَدَرٍ يا مُوسى * وَ اصْطَنَعْتُكَ لِنَفْسِي
« 2 » ؛ « تو را به خوبى [ در گرداب حوادث ] آزموديم ، سپس ساليانى را در ميان مردم مدين گذراندى آنگاه حساب شده آمدى ، اى موسى * و من تو را براى خود ساختم » .
جملهء « جئت على قدر يا موسى » به شايستگى و لياقت موسى اشاره مىكند كه پس از گذراندن مراحل آزمون به دست آورده بود .
خداوند در سورهء انبياء پس از ارائهء گزارش كوتاهى از پيامبران ، سبب گزينش آنها را در سه جمله بيان مىكند :
إِنَّهُمْ كانُوا يُسارِعُونَ فِي الْخَيْراتِ وَ يَدْعُونَنا رَغَباً وَ رَهَباً وَ كانُوا لَنا خاشِعِينَ
« 3 » ؛ پيامبران داراى سه ويژگى بودند :
1 . هميشه براى برپايى كارهاى نيك مىكوشيند و در انجام نيكىها پيشقدم بودند .
2 . پيوسته ما را از روى بيم يا اميد ، مىخواندند و خدا را هميشه در زندگى حاضر و ناظر مىديدند . همهء اميدشان به او بود و همهء واهمهشان از او بود .
3 . در برابر پروردگار فروتن بودند .
هامش
( 1 ) . بقره ، 124 .
( 2 ) . طه ، 40 و 41 .
( 3 ) . انبياء ، 90 .